Του Ηλία Κουτσερή
Λόγια που σε γεμίζουν αισιοδοξία, σε οπλίζουν με δύναμη και ενισχύουν την ψυχολογία σου, στην περίπτωση που κληθείς μάλιστα, να αντιμετωπίσεις ίσως κάποια στιγμή στη ζωή σου, κάτι που θεωρείται από πολλούς ως «ασθένεια ταμπού». Τον καρκίνο… Τέτοια λόγια μας μεταφέρει μέσω της ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ, μια γυναίκα, η κα Ευσταθία Χαρβάλα, γραμματέας του Συλλόγου Καρκινοπαθών Μαγνησίας «ΥποστηρίΖΩ», που ήρθε πριν 12 χρόνια αντιμέτωπη με την αρρώστια, αλλά… δεν το έβαλε κάτω. Δε λύγισε, οπλίστηκε με αισιοδοξία και καλή ψυχολογία, αντιμετώπισε τη μοίρα της και σήμερα, μοιράζεται τη δύσκολη αυτή εμπειρία της, δίνοντας καταρχήν το μήνυμα ότι και ο καρκίνος αντιμετωπίζεται, αλλά και συμβουλεύοντας, ότι «η πρόληψη είναι το καλύτερο και η σοφή επιλογή του καθένα μας».
«Σοκ» με τη διάγνωση του καρκίνου…
«Αντιμετώπισα τον καρκίνο μαστού, που μου διαγνώστηκε το 2009, σε εντελώς άσχετη στιγμή και για ένα πρόβλημα τενοντίτιδας που αντιμετώπισα και σκέφτηκα να κάνω μαστογραφία, που δεν είχα κάνει ποτέ μέχρι τα 49 μου χρόνια. Ευτυχώς, βρέθηκα στην αρχή του προβλήματος…πάλεψα και νίκησα» μας είπε η κα Χαρβάλα, μεταφέροντας παράλληλα, το συναίσθημα της πρώτης διαπίστωσης… «Όταν το έμαθα, έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Οι πρώτες σκέψεις ήταν ότι δεν θα χαρώ τα παιδιά και την οικογένειά μου. Τότε τα παιδιά μου ήταν φοιτητές, σε εξεταστική περίοδο και έκανα το λάθος να μην τους πω τίποτα, υποτίθεται για να μη στενοχωρηθούν. Βεβαίως, τους στενοχώρησα αργότερα και πολύ περισσότερο».
«Έχασα τα μαλλιά μου και τις αντοχές»
Εξιστορώντας με απόλυτη ειλικρίνεια την προσωπική της περιπέτεια, η κα Χαρβάλα, μπήκε άμεσα στη διαδικασία της θεραπείας. «Ιατρικά έγινε χειρουργικός καθαρισμός. Επειδή προσβλήθηκαν και οι λεμφαδένες, έγινε αφαίρεση όλων, στο δεξί χέρι και στη συνέχεια έγιναν 12 συνεδρίες βαριάς χημειοθεραπείας, με αποτέλεσμα να χάσω τα μαλλιά μου και με πλήρη καταβολή του οργανισμού μου, χωρίς σχεδόν καθόλου αντοχές, ενώ έκανα και ακτινοβολία για 1,5 μήνα. Βεβαίως και η ψυχολογία μου δεν ήταν καλή, καθώς έκανα καιρό να το αποδεχτώ ότι συνέβη και σε μένα. Να σκεφτείτε ότι από τον Σεπτέμβριο που έγινε η διάγνωση, το αποδέχτηκα τα Χριστούγεννα».
Όπως συνεχίζει, «από κει και μετά δεν είχα κανένα πρόβλημα να βγω ανοιχτά και να μιλάω, ενώ έκανα ό,τι με ευχαριστούσε, με τη συμπαράσταση της οικογένειάς μου και των καλών φίλων. Όμως η ασθένεια στην ουσία, είναι κάτι που περνάς μόνος σου. Η θεραπεία διήρκεσε επτά μήνες, μετά ακολούθησε το χειρουργείο που έγινε στην Αθήνα, μιας και ο σύζυγός μου υπηρετούσε στην πρωτεύουσα».
«Η καλή ψυχολογία το παν…»
Σύμφωνα με την γραμματέα του τοπικού Συλλόγου Καρκινοπαθών, «το ξεπέρασα και είμαι καλά τώρα. Έχουν περάσει 12 χρόνια, κάνω τις εξετάσεις μου κάθε χρόνο, προσέχω τη διατροφή μου και κάνω αυτά που πρέπει να κάνω. Η ψυχολογία είναι το παν, να μην το αφήσουμε να μας πάρει από κάτω».
Δίνοντας το μήνυμα, τονίζει ότι «βγαίνουμε νικητές, με τη στήριξη της οικογένειας, των καλών φίλων (σ’ αυτές τις περιπτώσεις βλέπεις ποιοί είναι οι καλοί φίλοι), ενώ πολύ σημαντικό ζήτημα, είναι η ιατρική επιστήμη που πραγματικά έχει κάνει άλματα».
«Ακριβά τα φάρμακα, πολύ
καλό το προσωπικό»
Η αντιμετώπιση μιας τέτοιας ασθένειας δημιουργεί ωστόσο και οικονομικά προβλήματα… Όπως μας είπε η κα Χαρβάλα «τα φάρμακα για καρκίνο, είναι ακριβά και καλύπτονται κατά ένα μέρος από τα ταμεία. Προς το παρόν τοπικά, υπάρχει επάρκεια αντικαρκινικών φαρμάκων, ενώ ακόμη και κάποιος άπορος μπορεί να νοσηλευτεί και να αντιμετωπίσει την ασθένεια στο Νοσοκομείο του Βόλου. Στο ίδρυμα, υπάρχει η μονάδα Χημειοθεραπείας, όπου ένας ασθενής μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του με ιατρική κατάρτιση και με ανθρωπιά από το πολύ καλό ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό».
«Η ασθένεια, δεν είναι ντροπή»
«Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις, που καρκινοπαθείς αντιμετώπισαν ρατσιστική συμπεριφορά, ίσως επειδή η ασθένεια είναι ακόμη ταμπού και κάποιος ντρέπεται να πει ότι έχει καρκίνο, αλλά όχι και γρίπη. Δεν είναι ντροπή. Είναι μια ασθένεια σαν όλες τις άλλες που αντιμετωπίζεται, θεραπεύεται», αναφέρει η ίδια.
Όπως συνεχίζει, «στην περιοχή μας τα περιστατικά καρκίνου, δυστυχώς, έχουν αυξηθεί, κάτι που δείχνει η επέκταση της μονάδας χημειοθεραπείας στο Νοσοκομείο Βόλου, που είναι γεμάτες όλες οι αίθουσες. Δυστυχώς επίσης, ο καρκίνος δε χτυπά μεγάλες ηλικίες, αλλά υπάρχουν περιστατικά και με νεαρούς, νεαρές, αλλά και μικρά παιδιά».
«Αισιοδοξία και οι πάσχοντες να μιλούν…»
Τοπικά ο Σύλλογος όπως δήλωσε η γραμματέας, χρειάζεται μια οικονομική ενίσχυση, αν και υπάρχουν δωρεές από ιδιώτες (όπως ο κ. Χαρ. Τσιμάς που είναι μεγάλος ευεργέτης του Συλλόγου), για να μπορεί να βοηθήσει άπορα μέλη του που χρειάζονται βοήθεια, όπως καθημερινές ανάγκες, πληρωμής λογαριασμών ίσως ακόμη και ψυχολογική υποστήριξη».
Κλείνοντας τη κουβέντα μας, η κα Χαρβάλα, έδωσε το μήνυμα σε όλους όσοι βρεθούν στη δύσκολη αυτή θέση… «το μήνυμα είναι αισιοδοξία καταρχήν, γιατί τίποτα δεν είναι απόλυτο ότι οδηγεί στον θάνατο και οι πάσχοντες να μιλούν ελεύθερα και να μην το κρατούν μέσα τους. Να ζητούν βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη…»
Εξυπηρέτηση ως 60 ασθενών
καθημερινά στο Νοσοκομείο
Ένα ανεκτίμητο δώρο ζωής προς τις πολλές εκατοντάδες καρκινοπαθών της Μαγνησίας έκανε πρόσφατα, ο γνωστός ευεργέτης με καταγωγή από το Βόλο Χαράλαμπος Τσιμάς, που χρηματοδότησε για να επεκταθεί κατά δύο αίθουσες η μονάδα χημειοθεραπείας που στεγάζεται στην παλιά πτέρυγα του Νοσοκομείου Βόλου. Με την επέκταση αυτή, η δυνατότητα αυξάνεται πλέον σε 60 ασθενείς που μπορούν να κάνουν τις θεραπείες- εξυπηρετήσεις τους καθημερινά, από 40 που μπορούσε να εξυπηρετήσει μέχρι πρόσφατα.
Καρκίνος του μαστού
η συνηθέστερη κακοήθεια
Από τις συνηθέστερες κακοήθειες που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο Βόλου είναι ο καρκίνος του μαστού και οι συνέπειές του, θέμα το οποίο αναφέρθηκε σε πρόσφατη εκδήλωση του Συλλόγου Καρκινοπαθών Νομού Μαγνησίας . Έγινε ενημέρωση για το λεμφοίδημα, το οίδημα δηλαδή του χεριού που συνήθως παρουσιάζεται σε γυναίκες που έχουν κάνει μαστεκτομή.
Η πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών νομού Μαγνησίας, Ελένη Φουστούκου, με δηλώσεις της, τόνισε ότι «θέλουμε να απομυθοποιήσουμε τα ταμπού γύρω από τον καρκίνο και να πούμε ότι καρκίνος δεν σημαίνει απαραίτητα θάνατος. Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν καταφέρνουν, αλλά αν το προλάβεις στην αρχή, μπορείς να τα καταφέρεις. Συνήθως ο καρκίνος του μαστού, αν αναγνωριστεί στην αρχή του, είναι και ιάσιμος”.«Πρόληψη και αισιοδοξία είναι το μήνυμα που στέλνουμε», δήλωσε η πρόεδρος του Συλλόγου.
Ο γιατρός ογκολόγος του Νοσοκομείου Γιώργος Ρήγας, ανέφερε πρόσφατα στο magnesianews.gr ότι μόνο το 2014, προστέθηκαν 300 ασθενείς που κάνουν τη θεραπεία τους στο Βόλο, ενώ συνολικά από το Ογκολογικό Τμήμα όπως δήλωσε στην εφημερίδα «ΜΑΓΝΗΣΙΑ», εξυπηρετούνται περίπου 500 περιστατικά ετησίως.
Ο κ. Ρήγας, είχε δηλώσει παράλληλα, ότι τα νέα περιστατικά που εξυπηρέτησε το Ογκολογικό τμήμα το 2014, ανέρχονται σε 300, πολλά από τα οποία, αντιμετωπίστηκαν σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα και κατέληξαν στο Βόλο, λόγω της καλής φήμης που αρχίζει να αποκτά το Τμήμα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στον τόπο τους .
«Πρόληψη και αισιοδοξία»
Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών, συστάθηκε τέλη του 2011 και ξεκίνησε τη δράση του αρχές του 2012. Αριθμεί περίπου 200 μέλη από 700 – 800 που έχουν περάσει από το Τμήμα Χημειοθεραπείας του Νοσοκομείου, ενώ υπάρχουν και καρκινοπαθείς στο Νομό, οι οποίοι επισκέπτονται άλλα Νοσοκομεία εκτός Μαγνησίας.
Με δωρεές και χορηγίες, ο Σύλλογος έχει ανακαινίσει το Τμήμα Χημειοθεραπείας του Νοσοκομείου Βόλου με καινούργιες καρέκλες και απινιδωτή, ενώ έχει ανακαινίσει άλλες τρεις αίθουσες που παραχωρήθηκαν για χημειοθεραπείας, προκειμένου οι καρκινοπαθείς να βρίσκονται σε ένα πιο αξιοπρεπές περιβάλλον.
Χαρούλα: Όταν έμαθα πως έχω καρκίνο…
Η συγκλονιστική εξομολόγηση της αγαπημένης ερμηνεύτριας
«Αισθάνθηκα τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια μου, όταν έμαθα ότι πάσχω από καρκίνο του μαστού», εξομολογήθηκε η Χαρούλα Αλεξίου στην παρουσίαση του προγράμματος στήριξης των ασθενών οι οποίοι δίνουν καθημερινά μάχη με τον καρκίνο, «Είσαι Γυναίκα, Είσαι Δύναμη», το οποίο τελεί υπό την αιγίδα της Εταιρίας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδος. Η αγαπημένη τραγουδίστρια, όπως αναφέρεται, μίλησε για τον άγνωστο Γολγοθά που πέρασε. «Χρειαζόμαστε στήριξη και να αντιληφθούμε ότι η ζωή δεν σταματάει», είπε η Χαρούλα Αλεξίου. «Με την ανακοίνωση της νόσου, το σοκ είναι μεγάλο και κρατάει αρκετά. Βλέπεις τη ζωή σου από την αρχή και ερωτήματα του τύπου «Γιατί σε εμένα;» «Τι δεν έκανα καλά;» «Γιατί το επέτρεψα να συμβεί;» απασχολούν το μυαλό σου. Γινόμαστε εγωκεντρικές, κλεινόμαστε στον εαυτό μας και δεν ενδιαφερόμαστε να μάθουμε ότι και άλλοι άνθρωποι νοσούν. Οι γυναίκες χρειάζονται βοήθεια για να βγουν από τον πολύ στενό κόσμο τους, να ξαναβρούν τον εαυτό τους και να συνεχίσουν τη ζωή τους, ως μητέρες, σύζυγοι, φίλες, εργαζόμενες», συνέχισε.
«Νιώθω τυχερή που το πέρασα τόσο ανώδυνα. Να φανταστείτε ότι ανέβαλα την πρεμιέρα μου μόνο για μια βδομάδα μετά την επέμβαση που έκανα και επέστρεψα και πάλι στην καθημερινότητα μου και στις υποχρεώσεις μου», δήλωσε η ερμηνεύτρια.
