Ο κ. Παπαδούλης, τονίζει ότι οι βουλευτές μπορούσαν να παίξουν σημαντικό διαμεσολαβητικό ρόλο, αν δεν υπήρχε ιδεοληψία και φόβος
Το γεγονός ότι με το κλείσιμο της ΙΜΑΣ, δεν σημαίνει ότι χάθηκε μια βιομηχανία από την περιοχή, αλλά ένας ολόκληρος κλάδος που έφερνε την τεχνολογία των ιμάντων στην Ελλάδα για πάνω από 40 χρόνια, δήλωσε, μιλώντας στο «Ράδιο Ένα 102,5» ο Αποστόλης Παπαδούλης Γενικός Διευθυντής της ΑΕΔΕΠ Θεσσαλίας.
Μίλησε μάλιστα, για ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε έναν μοναδικό τόπο, που μαγικά θα λύσει τα προβλήματα και ότι δεν γίνεται σοβαρή συζήτηση από όσους πρέπει να ασχοληθούν, αλλά δεν έχουν την ικανότητα να το κάνουν.
Δήλωσε ότι «έπεσε κι ο ίδιος από τα σύννεφα», όχι γιατί η εξέλιξη αυτή δεν είναι απ’ τις αναμενόμενες, αλλά «γιατί είμαστε πολύ χαλαροί όταν εμφανιστούν αυτά τα φαινόμενα» και συνέστησε σιγά σιγά ν’ αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε που βρισκόμαστε.
Όπως εξήγησε, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων της επιχείρησης, εδώ και περίπου 4 μήνες, δεν κατάλαβαν κάτι πολύ απλό. «Ξεκίνησαν μια κόντρα, χωρίς να γνωρίζουν ότι η μητέρα εταιρία του ΙΜΑΝΤΑ, η Contitech ελέγχει πάνω από το 80% της παγκόσμιας αγοράς των ιμάντων και είναι κολοσσός του είδους, με πολλές δεκάδες εργοστάσια και έχει τη δυνατότητα συνεχών επιλογών για ποιό εργοστάσιο θα κρατήσει και ποιό θα αφήσει στην τύχη του», τόνισε.
«Η ζωή της παγκοσμιοποίησης»
Αυτή είναι η ζωή της παγκοσμιοποίησης, σημείωσε ο Απ. Παπαδούλης, την οποία δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έχουμε καταλάβει από την κυβέρνηση, μέχρι ένα Σωματείο εργαζομένων. Αν δεν καταλάβουμε που βρισκόμαστε και ποιές είναι οι συνθήκες που λειτουργεί σήμερα η παγκόσμια οικονομία, συνεχώς θα βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα που θα δημιουργούν κατάπληξη.
«Διάβασα ότι οι εργαζόμενοι δεν ήθελαν να μιλήσουν με την τοπική διεύθυνση, αλλά με τους Γερμανούς. Δεν τα καταλαβαίνω εγώ αυτά τα πράγματα. Οι άνθρωποι δεν έχουν αντιληφθεί ποιό είναι το περιβάλλον και σε τι επίπεδο γίνεται η συζήτηση, ποιά είναι τα δεδομένα και ποιός έχει το πάνω χέρι», ανέφερε ο Αποστόλης Παπαδούλης.
Χάνονται θέσεις εργασίας
Ο Απ. Παπαδούλης δήλωσε ότι η πόλη χάνει θέσεις εργασίας, βιομηχανικό δυναμικό, εισόδημα και χάνει η αγορά της, ενώ εκτίμησε ότι οι βουλευτές μπορούσαν να παίξουν σημαντικό διαμεσολαβητικό ρόλο, αν δεν υπήρχε ιδεοληψία και φόβος.
Αναφέρθηκε δε στις 90 θέσεις εργασίας που χάθηκαν πρόσφατα από τη μεταφορά της Coca Cola στο Σχηματάρι και στις 170 θέσεις (30 εργολάβοι) που χάθηκαν από την ΙΜΑΣ, λέγοντας ότι θα έχει επιπτώσεις δευτερογενώς η αγορά.
Για το μέλλον της βιομηχανίας τοπικά, ο κ. Παπαδούλης εκτίμησε ότι ασθμαίνουσες εξακολουθούν να λειτουργούν Χαλυβουργίες και ΑΓΕΤ, ενώ τόνισε ότι μετά το «μπαμ» της ΙΜΑΣ μοιάζει να υπάρχει σχετική ηρεμία, αν και παραδέχτηκε ότι μια κοινωνία με 30% ανεργία, είναι μια γκρίζα κοινωνία.
Βρισκόμαστε σε αποβιομηχάνιση
Αναφορικά με το μέτωπο για την επαναλειτουργία της ΙΜΑΣ, ο πρόεδρος της ΕΕ του Συνδέσμου, διερωτήθηκε αν το μέτωπο θα δεχτεί τα πάντα και θα κάνει όλες τις υποχωρήσεις. Όπως ανέφερε και η κρίση μας έδωσε πολλά δεινά, αλλά από την άλλη η περιοχή μας έζησε μια δεκαετία αποβιομηχάνισης την περίοδο 1985-1995.
Ο κ. Παπαδούλης τόνισε ότι προ μερικών χρόνων ήρθε ακόμη και αρχηγός κόμματος στο Βόλο και επιστρατεύτηκε κομματικός μηχανισμός για να κλείσει η Χαλυβουργία και να χαθούν θέσεις εργασίας και τόνισε ότι ο νομός βρίσκεται σε αποβιομηχάνιση.
«Αν… γινόταν οι επενδύσεις»
Επίσης ανέφερε, ότι προ τριετίας διώξαμε, ως τοπική κοινωνία, μια βιομηχανία που ήρθε να στήσει στην περιοχή εργοστάσιο βιοαερίου, συμπληρώνοντας ότι αν γινόταν στην περιοχή επενδύσεις όπως στις Νηές Σούρπης και στον Αλατά, θα είχαν αλλάξει το τοπίο.
Σχετικά με το ψήφισμα συμπαράστασης στους εργαζόμενους από το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου, ο Απ. Παπαδούλης δήλωσε ότι θα θεωρούσε πιο ώριμο να καθίσει η τοπική κοινωνία, που εκφράζεται δια της Δημοτικής Αρχής να δει ποιες είναι οι συνθήκες, ποια είναι η κατάσταση και τι διαμεσοληβητικό ρόλο μπορεί να παίξει σε τέτοιες εσωτερικές συγκρούσεις και να μη φτάσουμε στο μη παρέκει.
Χάνεται ένας ολόκληρος κλάδος
Ο πρόεδρος της Ε.Ε. του Συνδέσμου σημείωσε ότι οι βιομηχανίες που ήρθαν στη Μαγνησία, δεν ήρθαν διότι εμείς ματώσαμε να τις φέρουμε, αλλά επειδή εκτίμησαν τον τόπο.
«Το να φύγουν αυτές οι βιομηχανίες, επειδή δεν βάλαμε προσπάθεια, θεωρούμε ότι δεν χάθηκε ο κόσμος και κάποια άλλη θα έρθει. Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα. Οι εποχές άλλαξαν. Η Χαλυβουργία Θεσσαλίας, η ΑΓΕΤ και η ΜΕΤΚΑ είναι οι λοκομοτίβες της περιοχής. Κλείνοντας σήμερα ο ΙΜΑΝΤΑΣ, δεν κλείνει μόνο μια βιομηχανία, αλλά χάνεται ένας ολόκληρος κλάδος», τόνισε ο Απ. Παπαδούλης.
Όπως ανέφερε η ΙΜΑΣ για πάνω από 40 χρόνια έφερνε την τεχνολογία των ιμάντων στην Ελλάδα, σήμερα χάνεται αυτός ο κλάδος και ανοίγει μια τεράστια πόρτα για αμφιλεγόμενης ποιότητας προϊόντα, από οποιεσδήποτε περιοχές του κόσμου που θα επιλέγει ο μεγάλος πελάτης που μπορεί να είναι η ΔΕΗ.
«Ζήτησε συμπαράσταση και δεν τη βρήκε»
Σύμφωνα με τον Απ. Παπαδούλη, δεν έχουμε καταλάβει πόσο κακό έχει γίνει, ενώ πρόσθεσε ότι οι εργαζόμενοι στον ΙΜΑΝΤΑ ήταν από τους πιο καλοπληρωμένους και στις καλές εποχές πλήρωνε.
«Στις κακές εποχές ζήτησε συμπαράσταση, δεν τη βρήκε και έφυγε», ήταν η δήλωση του εκπροσώπου των βιομηχάνων, που εκτίμησε ότι αν η εταιρία έπαιρνε δουλειές, θα σταματούσε το πρόγραμμα εκ περιτροπής εργασίας.
Πρόσθεσε δε, ότι η συγκεκριμένη εταιρία έκλεισε στην Κίνα ένα τεράστιο εργοστάσιο ιμάντων με 48 γραμμές παραγωγής, επειδή έτσι έκρινε.
Εκτίμησε δε ότι όταν κάποιος διαπραγματεύεται πρέπει να καταλαβαίνει ποιες είναι οι δικές του δυνάμεις και ποιές των απέναντι. «Όταν οι εργαζόμενοι έφτασαν στη μεσολάβηση, χωρίς να καταλάβουν πότε να υποχωρήσουν, η απέναντι πλευρά έχει όλο το παιχνίδι δικό της και αλλάζει απλά τα σχέδιά της», τόνισε.
Όπως ανέφερε, το ζήτημα είναι να καταλάβουμε ότι «ανταγωνισμός σημαίνει παίρνω δουλειά και θέσεις εργασίας από κάποιους άλλους και τις κερδίζω εγώ. Και αυτό συμβαίνει καθημερινά και με μας, όταν αγοράζουμε εισαγόμενα προϊόντα».
