Πρωτοπήγα στο Χόρτο όταν ήμουν πολύ μικρή, σχεδόν τριών χρονών. Βρεθήκαμε εκεί μετά από κάλεσμα «δικών» μας ανθρώπων.
Τα προσωρινά καλέσματα έδωσαν την θέση τους στο «για πάντα». Μετά αποκτήσαμε το δικό μας σπίτι, πάνω στο ποτάμι, μέσα στη ρεματιά. Έμαθα να αναγνωρίζω από πολύ μικρή την μυρωδιά του και να γεμίζω ατελείωτη ευτυχία όταν ήξερα ότι φτάνω εκεί.
Χόρτο, ο τόπος των παιδικών μου χρόνων, όλα μου τα καλοκαίρια να βυθίζομαι στην Θάλασσα «γυαλί», την Θάλασσα «πισίνα» μέχρι να μουλιάσει όλο μου το σώμα, όλα μου τα καλοκαίρια να χάνομαι μέχρι το βράδυ στα παιδικά μου παιχνίδια και να ακούω την φωνή της μητέρας μου να φωνάζει, προσπαθώντας να με εντοπίσει…μάταια.
Όλες μου οι Πασχαλιές με τις γλυσίνες ολάνθιστες να σχηματίζουν θόλο εκεί που σκαλίζει τον δρόμο και πέρναγε ο Επιτάφιος.
Ο κόσμος βουβός να ακολουθεί την πομπή και το μόνο που μπορούσες να ακούσεις, ήταν οι ψαλμωδία του παππά και του ψάλτη, αργότερα και της χορωδίας των κατοίκων που ονομάστηκε «Χορτωδία»!!
Πόσα μελαγχολικά φθινοπωρινά Σαββατοκύριακα και χειμωνιάτικα μουντά και θλιμμένα τριήμερα που ήταν τότε εύκολα για μένα, γιατί ήμουν μαθήτρια στον Βόλο και η απόδραση για την οικογένεια μου ήταν εύκολη. Τώρα πια, δυστυχώς, αυτές οι «ανάσες» είναι πολύ λιγότερες.
Στο Χόρτο όποιος πάει μαγεύεται.
Θέλεις για την γοητεία του μέρους, τα υπέροχα ηλιοβασιλέματα που ο κόκκινος άλικος ήλιος λιώνει στη Θάλασσα, το φεγγάρι που σου χαμόγελα πλατιά και απόλυτα, η Σκάλα των παιδικών και εφηβικών μας χρόνων, το γεφυράκι που περνάει πάνω από το ποτάμι και ενώνει το χωριό, το νερό της θάλασσας που σε αγκαλιάζει με θέρμη και δροσιά, αλλά και την αντίθεση σαν κατευθυνθεί προς το άνω μέρος του χωριού, με τις μυρωδιές των λουλουδιών, το ποτάμι με τα βατράχια και τις άπειρες σειρές από μεγάλα καταπράσινα δέντρα όπου ανάμεσα τους περνούν οι ακτίνες του ήλιου και κάνουν το νερό διαμαντένιο.
Η βλάστηση είναι τόσο πυκνή και σε περίπτωση ξηρασίας, αρκεί μια βροχή και σαράντα οκτώ ώρες για να πρασινίσει ο τόπος. Τα πουλιά που τραγουδούν από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.
Μέχρι που ήρθε η πρόσφατη καταστροφή του Ντάνιελ. Το χωριό μας άλλαξε όψη, έχασε το «λούστρο» του, χάλασαν οι δρόμοι, τα γεφυράκια η μεταλλική γέφυρα που ενώνει το χωριό έγειρε και χώθηκε μέσα στην θάλασσα. Τα κράσπεδα και τα στηθαία φαγώθηκαν.
Το Χόρτο κρατά πάλι την μαγεία του όμως, όχι όπως ήταν πριν. Το σπίτι μας έπαθε μεγάλη ζημιά, αλλά το ξαναφτιάξαμε όπως έπρεπε.
Γιατί δεν μπορούσαμε απλά, δεν γίνονταν να μην το ξανακάνουμε. Έχουμε δεθεί με το «για πάντα». Και εκείνο στέκει περήφανο, όμορφο και αγέρωχο, όπως στέκει περίπου για 120 χρόνια!
Κατανοώ ότι η Πολιτεία έχει να κάνει πολλά, όμως περιμένουμε και ελπίζουμε να ξαναδούμε σύντομα την εικόνα που γνωρίζαμε σε αυτό το χωριουδάκι που είναι επίνειο της Αργαλαστής, παλαιότερα σημαντικό λιμάνι, που έχει όμως δύο θέατρα, ένα μικρό κλειστό και ένα ανοιχτό που στεγάζουν και φιλοξενούν το αειθαλές και τόσο σημαντικό «Φεστιβάλ του Χόρτου» το οποίο έχει φιλοξενήσει τόσα μεγάλα ονόματα και παραστάσεις.
Για μένα το Χόρτο είναι το απάγκιο μου, το λιμάνι μου, ο τόπος που πηγαίνω με τις μπαταρίες μου άδειες και αυτές γεμίζουν.
Αξίζει να το επισκεφτεί κάνεις και αμέσως, έστω και πληγωμένο όπως είναι, θα του δείξει την μαγεία του και θα του ανοίξει την αγκαλιά του. Και τότε θα καταλάβει…
Η Μαρίτας Παπαρίζου
Η Μαρίτα Παπαρίζου γεννήθηκε στον Βόλο και έκανε το ντεμπούτο της στη Γένοβα στο ρόλο του Όναρο, στην 1η Παγκόσμια Αναβίωση στη σύγχρονη εποχή του έργου του Ν. Πόρπορα «Αριάδνη στη Νάξο», σχεδόν αμέσως μετά την επιλογή της ως υπότροφος του Κληροδοτήματος Αλεξάνδρα Τριάντη, από τον ΟΜΜΑ (1999). Έκτοτε έχει συνεργαστεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ), ερμηνεύοντας διάφορους ρόλους. Έχει κληθεί από διάφορα ευρωπαϊκά θέατρα, όπως η Όπερα του Μόντε Κάρλο, αλλά και πολλά ιταλικά θέατρα όπως αυτά της Πίζας, του Λιβόρνο και του Τρέντο, όσο και στο Ηρώδειο. Το ντεμπούτο της στο ρόλο της Κάρμεν το 2009 στη Λάρισα της προσέφερε το βραβείο της «Παραγωγής της χρονιάς» από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Έχει συμπράξει με διάφορες διεθνείς ορχήστρες όπως η Philomusica της Οξφόρδης, η Philharmonia του Λονδίνου, η Βασιλική Φιλαρμονική του Λονδίνου και οι Καμερίστες της Σκάλας του Μιλάνου. Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με τις ΕΡΤ, ΚΟΑ, ΚΟΘ, Καμεράτα, Ορχήστρα των Χρωμάτων, ΟΔΕΛΣ, ΔΑΜΣ κ.α. Το CD όπου τραγουδά το ρόλο του Ταυρίδη στην «Αριάδνη στην Κρήτη» του Χέντελ, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου και τους Σολίστες της Πάτρας, κυκλοφορεί ήδη από την MDG, έχοντας κερδίσει διεθνή αποδοχή από τους κριτικούς και πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του CHOC de la Musique, ενώ έχει κυκλοφορήσει από την ίδια εταιρεία το προσωπικό της CD «Vivaldi ma non solo», με τον Κλαούντιο Σιμόνε και τους Σολίστι Βένετι, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.
Έχει συμμετάσχει σε διάφορα κονσέρτα ερμηνεύοντας άριες ή ορατόρια, ενώ η εκπληκτική ευελιξία της φωνής της, κατέστησε δυνατή τη συμμετοχή της σε έργα μοντέρνων συνθετών όπως οι Ρεσπίγκι, Μπουλέζ, Βρόντος, Αντωνίου, Μαραγκόπουλος, Αλίκη Κόλλια και πολλοί άλλοι.
Eπιμέλεια: Ηλίας Κουτσερής
Περιοδικό: Volos Summer 2026 του Ομίλου Καρεκλίδη
