«Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να φέρει η κυβέρνηση πρέπει να πάρει την απάντηση που της αρμόζει από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Μας ετοιμάζουν για δουλειά «ήλιο με ήλιο…», πιο φτηνούς για τους βιομήχανους, μας θέλουν διαθέσιμους ανά πάσα ώρα και στιγμή στον εργοδότη για να βγάλουν τις «παραγγελίες του πολέμου…»
Να σημάνει τώρα συναγερμός μέσα στους χώρους δουλειάς, κανένας εργαζόμενος να μην υποκύψει στον ωμό εκβιασμό του κράτους και της εργοδοσίας, να «νομιμοποιήσει» στη σκέψη του ένα νομοθέτημα που ξεχειλώνει περαιτέρω τον εργάσιμο χρόνο και την στυγνή εκμετάλλευση για τα «αυγαταίνουν» τα κέρδη των καπιταλιστών» τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση της Τομεακής Επιτροπής Μαγνησίας του ΚΚΕ.
Όπως σημειώνεται « Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΕΧΕΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΞΕΣΑΛΩΣΕΙ
Η εργοδοσία είναι πραγματικά «αδίστακτη», δεν θα δειλιάσει μπροστά σε κανένα μέτρο που θα θωρακίσει περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής οικονομίας. Τα νέα αντεργατικά μέτρα είναι «παραγγελιά» της μεγαλοεργοδοσίας, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών προς την κυβέρνηση για να ενταθεί το «ξεζούμισμα» των εργατών, «πατώντας» και στους προηγούμενους αντεργατικούς νόμους, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Τι προβλέπει όμως αυτό το έκτρωμα με βάση αυτά που έχουν δει μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας:
• Επέκταση της 13ωρης εργασίας, δίνοντας τη δυνατότητα να γίνεται και σε έναν εργοδότη
• «Διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου με 10ωρη απασχόληση χωρίς προσαύξηση στην αμοιβή όλο τον χρόνο, αντί για 6 μήνες όπως σήμερα.
• Νομιμοποίηση της «ευέλικτη προσέλευση» μέχρι και 2 ώρες μέσα από την «ψηφιακή κάρτα», που προηγούμενα είχε διαφημιστεί σαν προστασίας του εργαζομένου απέναντι στην «μαύρη», ανασφάλιστη εργασία, τώρα θα αποτελεί ένα ακόμα εργαλείο επέκτασης της απλήρωτης δουλειάς.
• Η υπερωριακή απασχόληση ακόμα και στην εκ περιτροπής εργασία, περαιτέρω δηλαδή χτύπημα στην πλήρη απασχόληση.
• Η απαλλαγή της εργοδοσίας από προσαυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές για υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά, αργίες, όπως και για αυξήσεις που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας ή χορηγούνται οικειοθελώς από τον εργοδότη.
• «Ευελιξία» στις προσλήψεις, δίνοντας τη δυνατότητα στην εργοδοσία να προσλαμβάνει με ένα «κλικ» ακόμα και για δύο μέρες.
• Απολύσεις με μια απλή δήλωση του εργαζόμενου, με τον φερετζέ της «οικειοθελούς αποχώρησης».
• Σπάσιμο της ετήσιας άδειας σε περισσότερα τμήματα από δύο όπως ισχύει σήμερα, δίνοντας το ελεύθερο στην εργοδοσία να ξεμπερδεύει με 5ήμερα όποτε τη βολεύει, και ανοίγοντας τον δρόμο για κατάργηση της τουλάχιστον 10ήμερης θερινής άδειας.
Η μεγαλοεργοδοσία γνωρίζει καλά ότι μόνο μέσα από το ρούφηγμα της ζωντανής εργασίας, το οποίο εξασφαλίζεται με το τέντωμα της απλήρωτης δουλειάς, αυγατίζουν τα κέρδη της, που είναι το απλήρωτο τμήμα της εργάσιμης μέρας των εργαζομένων, για αυτό δεν σταματούν ποτέ να επιδιώκουν να μεγαλώνει.
Η ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ… ΤΩΝ «ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΩΝ»
Η νέα επίθεση έρχεται σε μια περίοδο που ΕΕ, βιομήχανοι και κυβερνήσεις «τ’ ακουμπάνε όλα» στην πολεμική οικονομία. Τα επιτελεία τους ομολογούν με κυνισμό πως για να γίνει πράξη αυτή η «στροφή», για να πιάσουν τόπο τα 800 δισ.που σκοπεύει να ρίξει η ΕΕ στη χοάνη των πολεμικών δαπανών με νέες περικοπές από στις κοινωνικές ανάγκες του λαού, πρέπει και οι εργαζόμενοι να δουλεύουν ακόμα περισσότερες ώρες.
Όπως προκλητικά δήλωσε ο γγ του ΝΑΤΟ Μ. Ρούτε στην σύνοδο του ΝΑΤΟ πριν λίγες μέρες, «πρέπει να κερδίσουμε αυτόν τον νέο πόλεμο της παραγωγής. Αυτός είναι ο σκοπός αυτής της Συνόδου Κορυφής».Την ίδια ώρα της γενικότερης πολεμικής προετοιμασίας της ΕΕ και της ελληνικής αστικής τάξης, η κυβέρνηση της ΝΔ θα διεξάγει «πόλεμο» στο εσωτερικό της χώρας ενάντια στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των βιοπαλαιστών, των μικρών αυτοαπασχολούμενων. Για να κερδίσουν τον πόλεμο της παραγωγής θα επικαλεστούν την «έκτακτη κατάσταση», «τους εθνικούς στόχους και το συμφέρον της πατρίδας», για να κάνουν κανονικότητα την παρέκκλιση των 78 ώρες δουλειά την εβδομάδα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η οδηγία της ΕΕ.
Ο πόλεμος αυτός θα πατήσει πάνω στα «θύματα» των εργατικών ατυχημάτων, στα τσακισμένα κορμιά, στην δουλειά ήλιο με ήλιο, τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας για να βγουν τα «πολεμικά χρονοδιαγράμματα» των παραγγελιών, στη αποδόμηση συνολικά της ζωής του εργάτη, που θα καλείται να είναι διαθέσιμος για όσο θέλει ο εργοδότης του. Στην προώθηση των «ευέλικτων» μορφών εργασίας, στη διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων, την γενίκευση της εργολαβικής εργασίας, το χτύπημα της συνδικαλιστικής δράσης και το δικαίωμα στην απεργία.
Αυτή την πραγματικότητα τη ζουν ήδη στο πετσί τους ιδιαίτερα οι εργαζόμενο στο κλάδο του Μετάλλου στην περιοχή μας. Η περιοχή μας βρίσκεται κυριολεκτικά στο «μάτι του κυκλώνα». Οι «εμβληματικές» επενδύσεις του Μυτιληναίου στην πολεμική βιομηχανία απολαμβάνουν κρατικές επιχορηγήσεις και φοροαπαλλαγές πολλών εκατομμυρίων ευρώ, ενώ οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν μέχρι τελικής πτώσεως, κυριολεκτικά, με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης να το κάνει αυτό «κανονικότητα».
Την ίδια στιγμή οι επιχειρήσεις της πολεμικής βιομηχανίας είναι στο στόχαστρο αντιποίνων. Είδαμε στο Ιράν και στην Ουκρανία βομβαρδισμό εγκαταστάσεων που παράγουν πολεμικό υλικό, με δεκάδες νεκρούς εργάτες και επιστήμονες
Οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στα συνδικάτα τους και με τον μαζικό τους αγώνα μπορούν να βάλλουν την σφραγίδα τους στις εξελίξεις και να απαιτήσουν:
• Δεν θα γίνουμε σκλάβοι του 21ου αιώνα. Να μην τολμήσουν να καταθέσουν το νομοσχέδιο.
• Δεν δεχόμαστε να δουλεύουμε ήλιο με ήλιο για τις πολεμικές ανάγκες που καμιά σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας και τον συμφέρον του λαού μας. Οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Η εργασιακή ζούγκλα δεν είναι ούτε «εκσυγχρονισμός», ούτε «πρόοδος». Σύγχρονο με βάση τις εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας για τους εργαζόμενους είναι η γενική μείωση του εργάσιμου χρόνου, η σταθερή δουλειά, η κατάργηση κάθε μορφής «ευελιξίας», μισθοί και δικαιώματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του.
Διέξοδος από τον πόλεμο και την ένταση της εκμετάλλευσης είναι η επαναστατική ανατροπή του συστήματος της εξουσίας και της οικονομίας του κεφαλαίου. Είναι να ανοίξει ο δρόμος για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό».
