Η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς φέρνει μαζί της χαρά, προσμονή, αλλά και έντονο προβληματισμό για γονείς και εκπαιδευτικούς. Οι ανησυχίες αφορούν από τις αυξήσεις στα σχολικά είδη και την οργάνωση των σχολείων, μέχρι τη σωστή υποστήριξη των παιδιών μέσα στην τάξη και την καθημερινότητά τους. Στις δηλώσεις τους, οι γονείς περιγράφουν τα εμπόδια αλλά και τις ελπίδες που έχουν, για ένα καλύτερο ξεκίνημα.
Αγορές και προετοιμασία για τη νέα χρονιά
Η κ. Αλεξάνδρα Κωστοπούλου δηλώνει πως δεν έχει ακόμη προχωρήσει σε αγορές σχολικών ειδών, ωστόσο σκοπεύει να ξεκινήσει από πολυκατάστημα και, αν χρειαστεί, να απευθυνθεί σε κάποιο βιβλιοπωλείο. «Κάθε χρόνο τα ίδια πράγματα ζητούνται, δεν υπάρχουν αλλαγές. Δεν θεωρώ ότι θα υπάρξει κάποια διαφοροποίηση φέτος», σημειώνει, προσθέτοντας πως το μοναδικό φροντιστήριο που παρακολουθεί το παιδί της, είναι στην αγγλική γλώσσα.
Ανησυχίες για εκπαιδευτικό
σύστημα και κοινωνικά θέματα
Από την πλευρά της, η κ. Γεωργία Δαμασκηνού εκφράζει έντονο προβληματισμό για την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος. «Το εκπαιδευτικό έχει πάει από το κακό στο χειρότερο. Θα ήθελα περισσότερη ενημέρωση για ζητήματα υγείας, αλλά και για το bullying – είτε αυτό προέρχεται από παιδί σε παιδί είτε, δυστυχώς, και από εκπαιδευτικό σε παιδί», τονίζει. Η ίδια υπογραμμίζει πως το λειτούργημα του δασκάλου πρέπει να γίνεται με αίσθημα ευθύνης: «Δεν είναι απλώς επάγγελμα. Ο εκπαιδευτικός δίνει βάσεις για να γίνουν τα παιδιά καλύτεροι άνθρωποι, όχι να αναπτύσσουν επιθετικότητα».Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη χρήση της τεχνολογίας από τους ανηλίκους. «Είναι κρίμα να βλέπουμε παιδιά – ακόμη και μωρά – με κινητά και τάμπλετ. Χρειάζεται ενημέρωση και από το σχολείο, ώστε να υπάρξει μέτρο. Ας βγουν τα παιδιά στις αλάνες, όπως κάναμε εμείς παλιά, πιο ανέμελα», λέει χαρακτηριστικά.Τέλος, στέκεται στο ζήτημα της ακρίβειας και στηρίζει την τοπική αγορά του Βόλου: «Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, θα προτιμήσω τα μαγαζιά της γειτονιάς. Οι άνθρωποι αυτοί παλεύουν για να πληρώσουν ενοίκια και λογαριασμούς, χρειάζονται κι εκείνοι στήριξη για να συνεχίσουν τη δουλειά τους».
Καθυστερήσεις και προσαρμογή στα βρεφικά τμήματα
Η Βιολέτα Διαλετάρα, μητέρα παιδιού σε βρεφονηπιακό σταθμό, τονίζει: «Πέρυσι 1η Σεπτεμβρίου είχαμε ξεκινήσει. Τώρα αυτό όλο έχει πάει πίσω. Μέχρι 4 Σεπτεμβρίου δεν θα ξεκινήσουν, οπότε την άλλη εβδομάδα φαντάζομαι. Οι προσδοκίες μας είναι περιορισμένες». Όπως εξηγεί, στα βρεφικά τμήματα ακολουθείται πρώτα μια εβδομάδα προσαρμογής και στη συνέχεια δίνονται οι λίστες με τα απαραίτητα σχολικά είδη. Οι γονείς, όπως λέει, στηρίζουν τα τοπικά βιβλιοπωλεία για τις αγορές τους.
Ανοργάνωτη εκπαίδευση
και ανάγκες ειδικής αγωγής
Στην ίδια κατεύθυνση, αλλά πιο αιχμηρή, η Μιχαέλα Ψωρομίτα —εκπαιδευτικός και μητέρα— υπογραμμίζει την έλλειψη οργάνωσης στην εκπαίδευση: «Επιθυμώ να είναι καλύτερη η χρονιά σε σχέση με τις άλλες, αλλά δεν το βλέπω, γιατί ακόμα ουσιαστικά δεν έχουν τοποθετηθεί οι εκπαιδευτικοί στα τμήματα. Οι αναπληρωτές δεν ξέρουν σε ποιο σχολείο θα πάνε. Είναι πολύ ανοργάνωτα και φέτος. Ας ελπίσουμε να οργανωθούν, ώστε όλα τα παιδιά να έχουν εκπαιδευτικό στην τάξη». Η ίδια αναφέρεται και στο μείζον ζήτημα της ειδικής αγωγής: «Οι ανάγκες, ειδικά στην ειδική αγωγή, είναι τεράστιες και δεν καλύπτουν τα κενά. Πολλά παιδιά χρειάζονται παράλληλη στήριξη ή τμήμα ένταξης, αλλά αυτά δεν προσφέρονται από την πρώτη φάση. Έτσι, οι γονείς αναγκάζονται να πληρώνουν από την τσέπη τους ιδιωτική στήριξη. Είναι τραγική η κατάσταση. Ενώ υπάρχουν εκπαιδευτικοί, δεν τοποθετούνται στα σχολεία». Όσον αφορά την αγορά σχολικών ειδών, οι γονείς δείχνουν να αναζητούν πιο οικονομικές επιλογές λόγω των αυξήσεων. Η κ. Ψωρομίτα περιγράφει: «Πέρυσι πήρα κάποια πράγματα από τοπικό κατάστημα και κάποια από το σούπερ μάρκετ, κοιτάζοντας προσφορές και επιλέγοντας τα πιο φθηνά».
Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά με χαμόγελα, αλλά και με βαριά ατζέντα προβληματισμών. Η ακρίβεια, τα κενά στην εκπαίδευση και οι ανάγκες των παιδιών που μένουν ακάλυπτες , συνθέτουν ένα σκηνικό που απαιτεί άμεσες λύσεις. Οι γονείς δηλώνουν πρόθυμοι να στηρίξουν τα παιδιά τους με κάθε τρόπο, οι εκπαιδευτικοί ζητούν οργάνωση και ουσιαστική ενίσχυση, ενώ όλοι ελπίζουν πως το πρώτο κουδούνι δεν θα σημάνει μόνο μια νέα αρχή, αλλά και μια χρονιά με περισσότερη φροντίδα και λιγότερες δυσκολίες.
Αλίκη Γεωργοπούλου, Μαριάνθη Λίκαϊ
