Ο Βόλος αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα σε ολόκληρη την επικράτεια, ως η πόλη που κατάφερε να επανασυνδεθεί με αναφορές του παρελθόντος, συνδέοντας τους δημόσιους χώρους της, τα κτήρια, τις πλατείες, και τους ελεύθερους χώρους με τα εναπομείναντα βιομηχανικά κτήρια.
Αυτό τονίστηκε, μεταξύ άλλων, από τον Ομότιμο Καθηγητή του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Κώστα Αδαμάκη στο πλαίσιο της χθεσινής εκδήλωσης που διοργάνωσαν από κοινού η η Λέσχη Βόλου και το Λύκειον των Ελληνίδων Βόλου στην Εξωραϊστική.
Μάλιστα, η εκδήλωση είχε διττό χαρακτήρα, καθώς αφενός παρουσιάστηκε η αξιοποίηση της ιστορικής βιομηχανικής κληρονομιάς του Βόλου, αλλά και το «Misfits», το Project του Στέφανου Αδαμάκη, αρχιτέκτονα μηχανικού, υποψήφιου δρ. Τ.Α.Μ.Π.Θ., για το σχολείο του μέλλοντος, το οποίο κατέκτησε το 1ο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό για την μελέτη σχολικού συγκροτήματος μηδενικής κατανάλωσης στο ανατολικό Los Angeles.
Ο Κώστας Αδαμάκης, με την ιδιότητα του αρχιτέκτονα κι έχοντας ασχοληθεί σε βάθος χρόνου, από τη διδακτορική του ακόμα διατριβή έως και τώρα, με τα βιομηχανικά κτίρια του Βόλου ως ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της πόλης ήταν ένα από τα πρόσωπα που συνέβαλε καταλυτικά στη δημιουργία της εικόνας του Βόλου σε μια σύγχρονη πόλη.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στη συμμετοχή του τόσο ως επιστήμονας όσο και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο στην αντιμετώπιση καίριων αρχιτεκτονικών λύσεων στην επανάχρηση των βιομηχανικών καταλοίπων της πόλης με νέες χρήσεις, επισημαίνοντας ότι η αρχιτεκτονική δεν είναι μόνο μία όμορφη αστική εικόνα, αλλά, κυρίως, έχει τη δύναμη να διαμορφώνει κοινότητες και να δημιουργεί ουσιαστικές εμπειρίες.
Όπως εξήγησε, το θέμα της προβολής, διατήρησης και αξιοποίησης της βιομηχανικής κληρονομιάς άρχισε σταδιακά να αποτελεί τον κύριο άξονα της πολιτικής του Δήμου Βόλου αρχικά από τη δεκαετία του 1980, προτεραιότητα που κορυφώθηκε στη δεκαετία του ’90, για την πρακτική εφαρμογή του οποίου απαιτήθηκε ένας πολυκύμαντος αγώνας.
Ευνοϊκή σύμπτωση υπήρξε αναμφίβολα η ίδρυση του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο χωροταξικό σχέδιο του οποίου είχε προβλεφθεί διασπορά των σχολών και στέγασή τους σε παλιά βιομηχανικά κτήρια. Η πρακτική της επανάχρησης ενισχύθηκε σταδιακά και στο πλευρό του Δήμου Βόλου και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας συντάχθηκε ο όμορος Δήμος της Νέας Ιωνίας μαζί με τη Νομαρχιακή τότε Αυτοδιοίκηση, με τον Βόλο να αποτελεί μοναδικό παράδειγμα σύνδεσης του παρελθόντος με το παρόν και το μέλλον. Χαρακτηριστικό δε παράδειγμα το κτήριο Παπαστράτος, το οποίος από καπνεργοστάσιο εξελίχθηκε σε πανεπιστημιακό κτήριο, διατηρώντας στο εξωτερικό περίβλημά του την ιστορία και εντάσσοντας στο εσωτερικό του τις σύγχρονες δραστηριότητες.
Από την πλευρά του ο κ. Στέφανος Αδαμάκης παρουσίασε στο κοινό το σχολείο του μέλλοντος, για το οποίο διακρίθηκε σε διεθνή διαγωνισμό στο Los Angeles.
Ο κ. Αδαμάκης και η ομάδα του δημιούργησαν ένα σχολικό συγκρότημα, δυναμικό πόρο λειτουργίας για όλο το χρόνο, που εξυπηρετεί τον πρωταρχικό εκπαιδευτικό του σκοπό κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ μετατρέπεται σε κόμβο για ποικίλες κοινοτικές δραστηριότητες τα απογεύματα και τα βράδια, με πολυλειτουργικούς χώρους. «Το έργο μας, “MISFITS_Middle School for Fun Innovation and Technological Sustainability”, σχεδιάστηκε με τη φιλοδοξία να δημιουργήσει ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον που ενσωματώνει αρμονικά τη δημιουργική εκπαίδευση με την βιωσιμότητα, την κοινωνική ένταξη και την αρχιτεκτονική έκφραση», επεσήμανε ο ίδιος.
