Πέθανε ο αγωνιστής της ΕΠΟΝ Δ. Αγαπίου που έζησε για αρκετά χρόνια στον Βόλο. Όπως έγινε γνωστό από την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Μαγνησίας, «με θλίψη πληροφορηθήκαμε το θάνατο του αγωνιστή της ΕΠΟΝ και του ΔΣΕ Δημήτρη Αγαπίου ο οποίος διέμενε στην Αθήνα, όμως έζησε αρκετά χρόνια στο Βόλο την περίοδο της Κατοχής, της Απελευθέρωσης, ενώ ήταν από τους πρώτους αγωνιστές που ανέβηκε στο Πήλιο όπου εντάχθηκε στο Τάγμα Πηλίου του Δημοκρατικού στρατού το οποίο ανήκε στην 123 Ταξιαρχία.
Ο Δημήτρης Αγαπίου που γεννήθηκε στο Πειραιά το 1924, ήρθε στο Βόλο το 1937 και έμενε στη Νέα Ιωνία. Στην συνέχεια βρέθηκε στην Πάτρα και ακολούθως μέσα στην Κατοχή επιστρέφει στο σπίτι του στον Πειραιά. Πιάνει εργασία στο εργοστάσιο του Χούπα και εκεί οργανώνεται στην ΕΠΟΝ. Ξαναέρχεται στο Βόλο μετά την συμφωνία της Βάρκιζας για να αποφύγει τις διώξεις των αγωνιστών που ξεκίνησαν οι αστικές κυβερνήσεις της εποχής. Συνδέεται με την Οργάνωση της ΕΠΟΝ στη Νέα Ιωνία και πιάνει δουλειά σε μία μικρή βιοτεχνία. Οι συγκρούσεις είναι καθημερινές με τις παρακρατικές ομάδες του Τσέλιου και του Καλαμπαλίκη, τους Χίτες και τις δυνάμεις καταστολής του αστικού Κράτους, που συνεχίζουν το όργιο βίας κατά των λαϊκών αγωνιστών. Συλλαμβάνεται τον Οκτώβριο του 1946 και φυλακίζεται σε ένα σχολείο στην περιοχή της συνοικίας της Μεταμόρφωσης αλλά μαζί με άλλους συναγωνιστές του, καταφέρνουν να αποδράσουν. Ανεβαίνει στο Πήλιο στις 13 του ίδιου μήνα, μαζί με άλλους τρεις συντρόφους του και μετά από 10 μέρες περιπλάνηση στο βουνό συναντούν άνδρες του Κώστα Καλαφάτη (Σάββα που σκοτώθηκε το0 1948 σε σύγκρουση με την Χωροφυλακή μέσα στη Νέα Ιωνία) υπεύθυνου των Καταδιωκομένων αγωνιστών που είχαν ανέβει στο Πήλιο και κατάγονταν από τη Νέα Ιωνία.
Εντάσσεται στην ομάδα και του δίνουν το ψευδώνυμο “Λαχτάρας” και παίρνει σε επιχειρήσεις κατά των παρακρατικών ομάδων του Τσέλιου και του Καλαμπαλίκη, ενώ συμμετέχει στην φυγάδευση αγωνιστών μέσα από την πόλη του Βόλου, που εντάσσονται στις πρώτες ομάδες του ΔΣΕ στο Πήλιο. Παραμένει στις δυνάμεις του ΔΣΕ στο Πήλιο μέχρι το τέλος του Εμφυλίου και παίρνει μέρος σε μάχες με τον αστικό στρατό αλλά και σε παράτολμες επιχειρήσεις εισόδου μέσα στην πόλη του Βόλου απ’ όπου παίρνει εφόδια και φάρμακα από τις παράνομες οργανώσεις του ΚΚΕ για τον ΔΣΕ.
Συλλαμβάνεται από τον αστικό στρατό στις 27 Μάρτη του 1950, κατά την διάρκεια αποστολής που την εντολή του την είχε δώσει ο διοικητής της 123 Ταξιαρχία του ΔΣΕ Μιχάλης Παπαδάμος (Φεραίος). Δικάσθηκε και φυλακίσθηκε. Όταν αποφυλακίσθηκε επέστρεψε πάλι στο Βόλο και δούλεψε ως οικοδόμος, ενώ συμμετείχε στο συνδικαλιστικό κίνημα και τους αγώνες του ταξικού σωματείου των Οικοδόμων (που ήταν διεγραμμένο από την εργοδοτική διοίκηση του ΕΚΒ) την περίοδο εκείνη μαζί με συντρόφους του από την εποχή του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ μέχρι που επέστρεψε πάλι στον Πειραιά και στη Νίκαια όπου διέμενε.
Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Βόλου στέλνει τα ειλικρινή συλλυπητήριά της στους οικείους του και τους συναγωνιστές του Δημήτρη Αγαπίου στη Νίκαια.
