Η συνταγματικότητα της νέας φορολογικής πολιτικής που προωθεί η κυβέρνηση για τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα πλέον κρίσιμα νομικά και πολιτικά ζητήματα της επόμενης περιόδου, καθώς το υπό διαμόρφωση πλαίσιο συνδέει άμεσα τη φορολογική επιβάρυνση των παροχών με την ηλικία εξόδου από την εργασία.Το οικονομικό επιτελείο εξετάζει μοντέλα κλιμακωτής φορολόγησης, σύμφωνα με τα οποία οι ασφαλισμένοι που επιλέγουν να αποχωρήσουν πριν από το 62ο έτος της ηλικίας τους θα αντιμετωπίζουν υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές, ενώ όσο η παραμονή στην αγορά εργασίας επεκτείνεται προς τα 67 έτη, η επιβάρυνση θα μειώνεται αισθητά, ακόμη και σε οριακά επίπεδα.
Η συζήτηση που έχει ήδη ανοίξει αφορά όχι μόνο τη δημοσιονομική ή ασφαλιστική διάσταση των μέτρων αλλά και τη συνταγματική τους θεμελίωση. Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι το βασικό ερώτημα που θα κληθούν να απαντήσουν τα δικαστήρια, εφόσον υπάρξουν προσφυγές, είναι κατά πόσο η διαφοροποίηση της φορολογίας ανάλογα με την ηλικία συνταξιοδότησης υπηρετεί έναν θεμιτό σκοπό δημοσίου συμφέροντος και αν η παρέμβαση του νομοθέτη τηρεί την αρχή της αναλογικότητας.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, το νέο πλαίσιο θα ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο που επεξεργάζονται τα υπουργεία Εργασίας, Εθνικής Οικονομίας και Ανάπτυξης για την αναμόρφωση του δεύτερου πυλώνα ασφάλισης. Το σχέδιο νόμου αναμένεται να θεσπίσει ενιαίους κανόνες εποπτείας και λειτουργίας τόσο για τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης όσο και για τα νέα ομαδικά ασφαλιστικά προϊόντα επαγγελματικής συνταξιοδότησης που θα προσφέρονται από ασφαλιστικές εταιρείες.
Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι ο στόχος των αλλαγών είναι διπλός: αφενός η ενίσχυση της μακροχρόνιας αποταμίευσης και της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος και αφετέρου η αποτροπή πρόωρων ρευστοποιήσεων κεφαλαίων που αποδυναμώνουν τον χαρακτήρα της επαγγελματικής ασφάλισης ως συμπληρωματικού συνταξιοδοτικού θεσμού. Με αυτή τη λογική, η σύνδεση της φορολογίας με την ηλικία εξόδου από την εργασία θεωρείται από το οικονομικό επιτελείο εργαλείο παροχής κινήτρων για μεγαλύτερη παραμονή στην απασχόληση.
Σε πρώτο επίπεδο, συνταγματολόγοι αναγνωρίζουν ότι το κράτος διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια στη διαμόρφωση φορολογικής πολιτικής. Το άρθρο 78 του Συντάγματος παρέχει στον νομοθέτη σημαντικό περιθώριο να καθορίζει τους όρους φορολόγησης, να θεσπίζει κίνητρα ή αντικίνητρα και να διαφοροποιεί συντελεστές ανάλογα με τις οικονομικές ή κοινωνικές επιδιώξεις της πολιτείας. Υπό αυτή την έννοια, η παροχή φορολογικών ευνοϊκότερων όρων σε όσους παραμένουν περισσότερα χρόνια στην εργασία θα μπορούσε να θεωρηθεί θεμιτή επιλογή δημοσίου συμφέροντος.
Ωστόσο, το κρίσιμο σημείο εντοπίζεται στην αρχή της ισότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4 του Συντάγματος. Η διαφορετική μεταχείριση ασφαλισμένων αποκλειστικά με βάση την ηλικία εξόδου θα πρέπει να αποδειχθεί ότι στηρίζεται σε αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια. Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι σε περιπτώσεις όπου δύο ασφαλισμένοι έχουν ίδια έτη ασφάλισης, ίδιες εισφορές και αντίστοιχο ύψος αποταμίευσης, αλλά διαφορετική ηλικία αποχώρησης, η επιβολή σημαντικά υψηλότερου φόρου στον νεότερο ασφαλισμένο ενδέχεται να εγείρει ζητήματα αυθαίρετης διάκρισης.
Πηγή: dnews.gr
