Ξεκινούν οι προβολές στο θερινό κινηματογράφο «Εξωραϊστική». Από Δευτέρα 29.6 ως Τετάρτη 1.7.2015 θα προβάλλεται η ταινία «ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΤΡΑΕΙ (Still Alice)» (ΗΠΑ) Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Γκλέιτζερ, Γουός Γουεστμόρλαντ Πρωταγωνιστούν: Τζούλιαν Μουρ, Άλεκ Μπάλντουιν, Κρίστεν Στιούαρτ (99΄)
Καθηγήτρια πανεπιστημίου και μητέρα τριών παιδιών, η Άλις αντιλαμβάνεται ότι αρχίζει να χάνει τη μνήμη της. Οι ιατρικές εξετάσεις επιβεβαιώνουν πως έχει προσβληθεί από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Και η γυναίκα πρέπει να προετοιμαστεί να αντιμετωπίσει το μέλλον.
Συμβατικό, κοντρολαρισμένο συναισθηματικά δράμα, που εξελίσσεται χωρίς πολλές μελοδραματικές παραχωρήσεις. Η ταινία είναι βασισμένη στο best seller μυθιστόρημα Still Alice (2007) της αμερικανίδας συγγραφέως Λίζα Τζένοβα (Lisa Genova), πτυχιούχου βιοψυχολογίας και κατόχου διδακτορικού στη νευροεπιστήμη από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Η ταινία ξεχωρίζει για το ερμηνευτικό ρεσιτάλ της Τζούλιαν Μουρ (Julianne Moore), η οποία κέρδισε όλα τα σημαντικά βραβεία ερμηνείας της χρονιάς (Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα, Βραβεία του Broadcast Film Critics Association, του National Board of Review, των Hollywood Film Awards, του San Francisco Film Critics Circle).
Σκηνοθετούν οι Ρίτσαρντ Γκλάτσερ (Richard Glatzer) και Γουός Γουεστμόρλαντ (Wash Westmoreland), το δημιουργικό δίδυμο που το 2006 εντυπωσίασε με το πολυβραβευμένο «Quinceañera». Ο Γκλάτσερ πέθανε σε ηλικία 62 ετών, στις 12 Μαρτίου 2015, μετά από 4χρονη ασθένεια (αμυοτροφική πλάγια σκλήρυνση, ALS). Ο Γουεστμόρλαντ εξηγεί πώς προέκυψε η ταινία: «Ο Ρίτσαρντ κι εγώ δεχτήκαμε ένα τηλεφώνημα τον Δεκέμβριο του 2011 από δύο παραγωγούς. Μας ζητούσαν να ρίξουμε μια ματιά σε ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα, που θα μπορούσε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Όταν διαβάσαμε το βιβλίο επικράτησε σιωπή. Το θέμα, δυστυχώς, ήταν πολύ οικείο για μάς, καθώς πρόσφατα είχαμε μάθει ότι ο Ρίτσαρντ έπασχε από ALS. Θέλαμε, άραγε, πραγματικά εκείνη τη στιγμή να αναλάβουμε εκείνη την ταινία; Όμως, το βιβλίο μας ρούφηξε. Αγαπήσαμε τον κεντρικό χαρακτήρα της Άλις, στο πείσμα της, τη θέλησή της, το ότι δεν το βάζει κάτω. “Ποια νομίζεις ότι μπορεί να παίξει αυτόν τον ρόλο;” ρώτησα τον Ρίτσαρντ. “Η Julianne Moore”, απάντησε…»
Και πραγματικά η Τζούλιαν Μουρ θριαμβεύει με μια εκπληκτικής λεπτομέρειας ερμηνεία, που ισορροπεί ανάμεσα στην εύθραυστη ανθρώπινη φύση και τη δύναμη της ψυχής. Αγωνίζεται με νύχια και με δόντια να κρατηθεί μακριά από τη νοητική παρακμή, ερεθίζοντας τη μνήμη με παιχνίδια λέξεων. Παλεύει με αξιοπρέπεια και γενναιότητα μέχρι τέλους, αντιμέτωπη με το αναπόφευκτο. Αγγίζοντας τη φθορά, η ταινία μιλά για όσα χάθηκαν, αλλά και για όσα δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν, όπως το μοναδικό ανθρώπινο συναίσθημα της αγάπης, χαρίζοντας στους θεατές ένα από τα πιο όμορφα και συγκινητικά φινάλε εδώ και καιρό.
