Ο ΘΕΟΣ,
αν τον πιστεύεις και τον ψάχνεις!…,
σε καλυβάκι κατοικεί, λίγο πιο πέρα,
απ’ την ταπεινότητά σου!…
Πολύ του αρέσει… η συντροφιά σου,
να γευματίζει, στο τραπέζι της ανθρωπιάς σου!…
Ζεσταίνεται, από λόγια της καρδιάς σου!…
Συγκινείται, τις χαρές όταν μοιράζεσαι!…
και τα πολλά λεφτά σου!…
Ευχαριστιέται, να περπατά στην αθωότητά σου!…
και στα σκοτάδια να φωτίζεται,
απ’τη λάμψη της αγνότητάς σου!…
Περιφανεύεται, ως φίλος!…,
απ’την καλοσυνάτη απλοχεριά σου!…
Χαίρεται, όταν ακούγεται απ’ τ’ αυτιά σου!…
κι όταν αγγίζεται, απ’ τα καθαρά δάχτυλά σου!…
Δρόμους έτσι χαράζει,
στη ζωή να περπατάς!…,
απαλλαγμένος απ’ τη μικρότητά σου!…,
στο μεγαλείο μαζί του να πορεύεσαι!…,
της αιωνιότητάς σου!…
Ποιητής εκ Πηλίου
