Ολοκληρώθηκε ο εκπαιδευτικός κύκλος της δωρεάν διδασκαλίας μαθημάτων ελληνικής γλώσσας σε αλλοδαπές και μετανάστριες γυναίκες, που πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου. Τα μαθήματα αυτά έχουν προσελκύσει σημαντικό αριθμό γυναικών, που ζουν μόνιμα στον Βόλο, βρίσκοντας στο Λύκειο μια φιλόξενη εστία εκπαίδευσης του ελληνικού πολιτισμού.
Η ιδέα της παράδοσης μαθημάτων ελληνικών γεννήθηκε, όπως επισημαίνει στην ανακοίνωσή του το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου, πριν δεκαπέντε χρόνια, με βάση το διαχρονικό καταστατικό στόχο, περί εκπαίδευσης των γυναικών: Κυριακάτικα Σχολεία για τις άπορες δεσποινίδες και μητέρες, Εσπερινές Σχολές απόρων Μητέρων και άλλες παρεμφερείς δράσεις που τέθηκαν στην πρώτη γραμμή από το ξεκίνημα του λυκειακού θεσμού. Το θεμέλιο για τη δράση αυτή στηρίχθηκε στις ιδέες της Καλλιρρόης Παρρέν, πρωτοπόρου Ελληνίδας φεμινίστριας και ιδρύτριας το 1911 του Λυκείου των Ελληνίδων, αναφορικά με την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού που μάστιζε τότε το γυναικείο φύλο και αποτελούσε προϋπόθεση για την ατομική, κοινωνική, οικονομική και πολιτική ελευθερία των γυναικών. Η υποχώρηση του αναλφαβητισμού των γυναικών στην Ελλάδα έθεσε κατά το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα στο περιθώριο αυτή τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η είσοδος στη χώρα μεγάλου αριθμού μεταναστών, ομογενών και αλλοδαπών την ίδια περίπου εποχή δημιούργησε νέες ανάγκες.
Στο πλαίσιο αυτό, τo Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου ξεκίνησε το εκπαιδευτικό αυτό πρόγραμμα για γυναίκες που έχουν σήμερα την ανάγκη εξωσχολικής διδασκαλίας ελληνικών, γυναίκες που δεν έχουν διδαχθεί τα ελληνικά και δεν μπορούν να ενταχθούν σε κάποιο από τα προγράμματα εγκύκλιας εκπαίδευσης, λόγω οικογενειακών ή εργασιακών υποχρεώσεών τους.
Έτσι, συνεχίστηκε και φέτος το πετυχημένο αυτό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, θεωρώντας ότι η γλώσσα είναι πολύτιμο εργαλείο. Ο σκοπός του είναι οι εκπαιδευόμενες να αποκτήσουν τις γλωσσικές δεξιότητες και τις πρακτικές κοινωνικές και διαπολιτισμικές ικανότητες που απαιτούνται για την ομαλότερη κοινωνική ένταξη των ίδιων και των οικογενειών τους.
Οι γυναίκες που παρακολούθησαν φέτος τα μαθήματα του ΛΕΒ προέρχονται από διάφορες χώρες, όπως: Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Λίβανος, Τουρκία, Ιράν, Μαρόκο, Λίβανος, Βουλγαρία, Αλβανία, Γεωργία, Ρωσία, Λευκορωσία, Ρουμανία και Φιλιππίνες. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι ηλικίας από 30 έως 55 ετών, διαθέτουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, έχουν κάνει σπουδές στη χώρα τους και γνωρίζουν αρκετά στοιχεία για τον ελληνικό πολιτισμό.
Τα μαθήματα παρέχονται δωρεάν. Πραγματοποιούνται μια φορά την εβδομάδα, σε χώρο του συγκροτήματος Ματσάγγου, στο πλαίσιο της συνεργασίας του ΛΕΒ με το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Έχουν διαχωριστεί σε μαθήματα αρχαρίων και προχωρημένων, ανάλογα με το επίπεδο γνώσης τους στα ελληνικά. Στα μαθήματα αυτά διδάσκουν με υπευθυνότητα και ενθουσιασμό οι εθελόντριες εκπαιδευτικοί: Γιασεμή Κουτσικού, Έφη Ρόππα, Όλγα Κουτσαφτή-Διονυσάτου και Θεοδοσία Ράπτου, οι οποίες, εκτός από τις γνώσεις τους και την πολύχρονη εμπειρία τους προσφέρουν κυριολεκτικά την ψυχή τους, δηλώνοντας ότι η διαδικασία αυτή τους προσφέρει περισσότερα. Επίσης, καταβάλλουν φιλότιμη προσπάθεια οι εκπαιδευόμενες να αισθανθούν οικεία στο εκπαιδευτικό αυτό πρόγραμμα του ΛΕΒ.
Αυτό διαπιστώθηκε και την Πέμπτη 28 Μαΐου, στην καταληκτήρια συνάντηση στο σαλόνι του Λυκείου, σε μια ζεστή γιορταστική ατμόσφαιρα, μεταξύ των εκπαιδευομένων, των εκπαιδευτριών και μελών του διοικητικού συμβουλίου. Και ήταν πολύ συγκινητικό, όταν άκουσαν τα μέλη του ΔΣ, από τα στόματα των ίδιων, το πόσο βοηθήθηκαν στη ζωή τους και πόσο άλλαξε η καθημερινότητά τους, μαθαίνοντας καλύτερα τα ελληνικά. Αρκετές μάλιστα από αυτές διάβασαν μέρη από τη λογοτεχνία της χώρας τους, ποιήματα και πεζά, μας παρουσίασαν τις δικές τους ιστορίες από τις τοπικές τους παραδόσεις και ψήγματα του πολιτισμού τους. Μίλησαν για τις πολύτιμες εμπειρίες τους και τα «καλώς και τα κακώς κείμενα» που βρήκαν εδώ σε σχέση με την πατρίδα τους, για την πολιτική, και άλλα ενδιαφέροντα. Έτσι, οι Αναΐτ, Ιουλία, Μαρία, Άλμα, Σάρα, Τουλάι, Ρουθ, Ροσαλίντα, Μοζγκάν, Μαρτίν, Όλια, Άννυ, Ιουλία, Άλμα, Μπερνάρ –είναι μερικές μόνον από τις εκπαιδευόμενες – εξέπληξαν τους παρευρισκόμενους ευχάριστα με την πρόοδό τους. Ανάμεσά τους και δύο άνδρες, ο Μπερνάρ γαλλικής καταγωγής από τον Λίβανο και ο Μαρκ από τη Γερμανία. Ευχάριστη έκπληξη ήταν όταν δύο Φιλιππινέζες χόρεψαν τον αγαπημένο χορό της πατρίδας τους, «των πυγολαμπίδων», ή όταν η Σάρα από το Μαρόκο παρουσίασε το παραδοσιακό γιορτινό καφτάνι της πατρίδας της.
Το κοινό συγκινήθηκε με το αρμένικο τραγούδι «Ξενιτιά» (γνωστό και ως «Bingeol») σε στίχους Λ. Νικολακοπούλου και διασκευή Ara Dinκjian, που άκουσε χάρη στην Αναΐτ. Το ίδιο κι όταν η Τουλάι έδειξε χειροποίητα τσουράπια που φοριούνται και σήμερα σ’ ένα μαυροθαλασσίτικο χωριό της Τουρκίας ή όταν η Ιουλία από το Βουκουρέστι παρουσίασε την πρωτότυπη έρευνά της, βασισμένη στη θυελλώδη φιλία του Νίκου Καζαντζάκη με τον Ρουμάνο συγγραφέα Παναΐτ Ιστράτι. Κι ακόμα περισσότερο, όταν μέλη από το προχωρημένο τμήμα, που μιλάνε απταίστως τα ελληνικά – συμμετείχαν πρόσφατα στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Σκιαδαρέση– κατάφεραν από πέρυσι να δημιουργήσουν ως και Λέσχη Ανάγνωσης. Kαι όλες τους συνεχίζουν ακάθεκτα, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Άλλωστε, όπως είπε ο Αυστριακός φιλόσοφος, Λούντβιχ Βιτγκενστάϊν «τα όρια ενός ανθρώπου καθορίζονται από τα όρια της γλώσσας του».
