Με το έργο « Η Μέθοδος Γκρόνχολμ» του σύγχρονου Καταλανού συγραφέα Τζόρντι Γκαλθεράν (Jordi Galceran) ξεκινά η νέα περίοδος του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Βόλου . Μετά από πλήθος διοικητικών δυσκολιών, εξαιτίας του νέου νομικού πλαισίου του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ και σχετικές με τις προσλήψεις καλλιτεχνικού προσωπικού, επιτέλους προετοιμάζεται το νέο πρόγραμμα των θεατρικών παραγωγών.
Η πρεμιέρα του έργου προγραμματίζεται για τις αρχές Νοεμβρίου στο θέατρο της Παλαιάς Ηλεκτρικής. Η σκηνοθεσία είναι του Γρηγόρη Γαλάτη ενώ τη σκηνογραφία έχει αναλάβει ο γνωστός εικαστικός Αλέξανδρος Ψυχούλης, καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανειστημίου Θεσσαλίας και τη μουσική ο ερευνητής και μουσικός Κωστής Δρυγιαννάκης.
Το έργο
«Η μέθοδος Γκρόνχολμ» που έκανε τον καταλανό συγγραφέα παγκοσμίως γνωστό, πρωτοπαίχτηκε στο Εθνικό Θέατρο της Καταλωνίας το 2003 και έκτοτε ανέβηκε σε πολλές σκηνές ευρωπαικών θεάτρων προκαλώντας αίσθηση με τον επίκαιρο και διεισδυτικο χαρακτήρα της γραφής του, που συνδιάζει το δραματικό υφος με το χιούμορ κα την ιδιαίτερη πλοκή. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 2007 στο «Θέατρο Τέχνης» του Καρόλου Κουν. Χαρακτηρίστηκε «εργασιακό θρίλερ» που ανακαλεί την ασφυκτική ατμόσφαιρα του «Κεκλεισμένων των Θυρών» του Ζ.Π. Σαρτρ και τον απάνθρωπο ανταγωνισμό του Glengarry Glen Ross του Ντ.Μάμετ.
Ο Ισπανός συγγραφέας Τζόρντι Γκαλθεράν γεννήθηκε το 1964 στη Βαρκελώνη. Σπούδασε Καταλανική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Ξεκίνησε να γράφει το 1988 και αρχικά σκηνοθετεί ο ίδιος τα έργα του σε ερασιτεχνικές παραστάσεις.
Το 1995 για πρώτη φορά αποφασίζει να συμμετάσχει σε θεατρικούς διαγωνισμούς με τα δύο του έργα: “Paraules encadenades” και “Dakota”, για τα οποία απέσπασε αρκετά βραβεία. Είναι επίσης ο δημιουργός αρκετών τηλεοπτικών σειρών για την Καταλανική τηλεόραση, ενώ έχει γράψει και μία σειρά διηγημάτων τα οποία έχουν εκδοθεί με τον τίτλο “German Miranda”, καθώς και συγγραφέας σεναρίων για τον κινηματογράφο. Συνεργάζεται συστηματικά με σημαντικά έντυπα της Καταλονίας και γραφει στα καταλανικά και στα ισπανικά.
Το 2003 «Η μέθοδος Γκρόνχολμ» γυρίστηκε ταινία με τον τίτλο El Metodo και κέρδισε δύο βραβεία Goya, το ένα από τα οποία ήταν αυτό του καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου.
Ο συγγραφέας Τζόρντι Γκαλθεράν αναφέρει για το έργο: «Η ΜΕΘΟΔΟΣ GRONHOLM» αποπειράται να μιλήσει για τη σκληρότητα στις εργασιακές σχέσεις. Και θέλησα να το κάνω αυτό με αφορμή μία από τις πλέον απάνθρωπες διαδικασίες που υφίστανται στον εργασιακό κόσμο: την επιλογή προσωπικού.
Η υπόθεση είναι απλή: oι τελευταίοι τέσσερις υποψήφιοι για μία θέση ανώτατου στελέχους σε μια σημαντική πολυεθνική εταιρεία συναντώνται και υποβάλλονται στις τελευταίες δοκιμασίες της διαδικασίας επιλογής, δοκιμασίες οι οποίες, ακροβατώντας στο παράλογο, δε φαίνεται να έχουν καμία σχέση με αυτή καθαυτή τη θέση εργασίας.
Η ιδέα του παιχνιδιού ως αναγωγή στις ανθρώπινες σχέσεις, παιχνίδι το οποίο πάντα υπάρχει στα έργα μου, μετατρέπεται στο συγκεκριμένο έργο στην απόλυτο σύνδεσμο: οι πρωταγωνιστές παίζουν μεταξύ τους και το κοινό προσκαλείται να συμμετάσχει μαζί τους, προσπαθώντας να ανακαλύψει ποιο είναι το ψέμα και ποια η αλήθεια, εάν και όπου αυτό είναι δυνατόν.
Όλες οι δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι, όσο απίστευτο κι εάν φαίνεται, είναι εμπνευσμένες από πραγματικές τεχνικές επιλογής προσωπικού, καταγεγραμμένες σε σοβαρά έργα που έχουν εκπονήσει ειδικοί επί του θέματος. Το μόνο πράγμα που κάνει το έργο είναι να φτάσει τις δοκιμασίες στα άκρα, χωρίς να κρύψει το κωμικό στοιχείο που υποκρύπτεται σ’αυτές.
Η ιδέα για το έργο αυτό γεννήθηκε από μια πραγματική, ανέκδοτη ιστορία. Σε ένα δοχείο απορριμμάτων στη Βαρκελώνη βρέθηκε μια σειρά εγγράφων στα οποία ένας υπάλληλος του τμήματος προσωπικού από μια αλυσίδα σουπερμάρκετ είχε σημειώσει τις εντυπώσεις του για τους υποψηφίους που απευθύνονταν στη θέση του ταμία.
Τα σχόλια έβριθαν φράσεων σεξιστικών, ξενοφοβικών και βάρβαρων, του τύπου “χοντρή”, “βλαμμένη, ούτε χειραψία δεν ξέρει να κάνει…”, “τσιριχτή φωνή, μοιάζει ηλίθιος…”, κλπ. Εκείνος ο υπάλληλος, οχυρωμένος πίσω από την “ιερά αποστολή” που του είχε ανατεθεί, θεωρούσε ότι είχε το δικαίωμα να γράφει αυτές τις ανοησίες για άτομα που δε γνώριζε καθόλου, τη δύναμη να τους δώσει ή να τους αρνηθεί μια θέση εργασίας και τη δυνατότητα να είναι σκληρός και αδυσώπητος. Φανταζόμουν αυτές τις άμοιρες κοπέλες που προσπαθούσαν να δώσουν μια καλή εικόνα για το άτομό τους, μια εικόνα “επαγγελματικώς ορθή”, προσπαθώντας να κάνουν αυτό που εκείνες πίστευαν ότι ήταν το προσδοκώμενο, έτοιμες ακόμη και να υποστούν κάποιες μικρές ταπεινώσεις προκειμένου να προσληφθούν σ’ αυτήν τη δουλειά που την είχαν ανάγκη…
Αυτό είναι που κάνουν, σε ακραίο βέβαια βαθμό, οι πρωταγωνιστές της «Μεθόδου Gronholm» – γιατί δεν έχει σημασία ούτε ποιοι είμαστε, ούτε πώς είμαστε, αλλά ποιοι φαινόμαστε ότι είμαστε. Η πραγματική μας ταυτότητα δεν ενδιαφέρει κανέναν, ούτε καν εμάς τους ίδιους. Για αυτές τις μικρές, παράπλευρες επιπτώσεις του καπιταλισμού μιλά αυτή η κωμωδία.”
Εντός των προσεχών ημερών θα ανακοινωθεί η ημερομηνία της πρεμιέρας όπως και των παραστάσεων που θα ακολουθήσων έως τα μέσα Δεκεμβρίου.
