Το Λύκειον των Ελληνίδων Βόλου, η Εταιρεία Γραμμάτων και Τεχνών Πηλίου και η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας διοργάνωσαν προχθές (Τετάρτη 15 Ιουνίου 2022) ένα συμβολικό αφιέρωμα στο έργο και την προσφορά του Άργη Φ. Φιλιππίδη (1924-2012), μια εμβληματική φυσιογνωμία του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα στον χώρο της αρχιτεκτονικής.
Ο Άργης Φιλιππίδης, γόνος της ιστορικής οικογένειας των Δανιήλ και Αργυρίου Φιλιππίδη, σημαντικών μορφών του νεοελληνικού διαφωτισμού από τις Μηλιές του Πηλίου, υπήρξε, κατά κοινή ομολογία, ένας σπουδαίος αρχιτέκτονας και ένας τίμιος πολιτικός, με προσφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο κοινοβούλιο. Ήταν μέλος του Τ.Ε.Ε., μέλος του συλλόγου Αρχιτεκτόνων και ιδρυτικό μέλος της Αρχιτεκτονικής Εταιρείας. Διετέλεσε μέλος του Οικοδομικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, Επιβλέπων Αρχιτέκτων των έργων του Ε.Ο.Τ στην περιοχή της Θεσσαλίας για τέσσερα χρόνια. Απασχολήθηκε για δύο χρόνια περίπου με την οργάνωση και διεύθυνση της Τεχνικής Υπηρεσίας του νεοϊδρυθέντος Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. Ιδιαίτερη υπήρξε η προσφορά του στην οργάνωση και τον εμπλουτισμό της Λαϊκής Βιβλιοθήκης Βόλου Δαμιανού Κυριαζή τόσο ως μέλους του διοικητικού της συμβουλίου από το 1993 και μετά, όσο και ως προέδρου στην περίοδο 1999-2004. Μεθοδικός και ακάματος με οξύνοια και διορατικότητα, χαρακτηριζόταν από υψηλό ήθος, αξιοπρέπεια και ευπρέπεια.
Ως προς την πολιτική του δραστηριότητα, το 1964 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Βόλου. Δεν εξελέγη και μέχρι το 1967 ήταν επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο, επί δημαρχίας Θεόδωρου Κλαψόπουλου. Διετέλεσε επίσης δημοτικός σύμβουλος στην περίοδο 1974 -1975 και, στην περίοδο 1987-1990, πάλι επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης επί δημαρχίας Μιχάλη Κουντούρη. Χρημάτισε Βουλευτής Μαγνησίας στις περιόδους 1974-1977 και 1985-1989. Το 1974 εξελέγη με την Ένωση Κέντρου. Στη συνέχεια μαζί με τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του ΚΟΔΗΣΟ. Το 1985 εξελέγη με τη Νέα Δημοκρατία. Έκτοτε, μετά τη λήξη της θητείας του δεν ασχολήθηκε ενεργά με τη διεκδίκηση θέσεων.
Ο Άργης Φιλιππίδης παρήγαγε πλούσιο έργο επί αρκετές δεκαετίες στην Αθήνα, το Βόλο και το αγαπημένο του Πήλιο, όπου δραστηριοποιήθηκε. Στο Βόλο, μεταξύ άλλων, σχεδίασε το σπίτι του Κίτσου Μακρή-σήμερα Λαογραφικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το Ασκληπιείον Άνω Βόλου, Αργ. Μπισακός – Αθ. Κυριάκος Α.Ε., την Εργατική Εστία Βόλου, το Παγκύπριο Γυμνάσιο, πολλά πολυώροφα συγκροτήματα κατοικιών και άλλα. Στην Αθήνα επίσης πολύ γνωστό είναι το έργο του κυρίως από την ενασχόλησή του στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων. Ήταν από τους λίγους που ασχολήθηκαν και προέβαλαν με σεβασμό την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Αρχιτεκτονήματά του υπάρχουν διάσπαρτα σχεδόν σ’ ολόκληρο το Πήλιο, με επίκεντρο την ιδιαίτερή του πατρίδα, τις Μηλιές: Tο Λαογραφικό -Ιστορικό Μουσείο, το Ευδόξειο Πνευματικό Κέντρο, η περίφημη Βιβλιοθήκη Μηλεών «Ψυχής Άκος», οι εκκλησίες της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Γεωργίου, το Γυμνάσιο Μηλεών, κατοικίες και πολλές άλλες εξοχικές σε πολλά πηλιορείτικα χωριά, που συγκροτούν μια πολύτιμη παρακαταθήκη. Ξεχωριστό ήταν το ξενοδοχείο «Αλόη» στον Άη Γιάννη Πηλίου, το οποίο σχεδίασε στη δεκαετία του 1960, μ’ έναν αρμονικό συνδυασμό ανέσεων και πηλιορείτικου στιλ. Άριστος στη δουλειά του και με πρωτοποριακές ιδέες. Τα έργα του μαρτυρούν την πρωτοπορία της σκέψης του.
Τις γνωστές και άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς του, που δεν ήταν μόνο αρχιτέκτονας και πολιτικός αλλά μια προσωπικότητα με έντονες πνευματικές ανησυχίες και πολλές ευαισθησίες που τις αποτύπωσε στο έργο του παρουσίασε εκτενώς ο Κώστας Αδαμάκης, Phd αρχιτέκτονας μηχανικός, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με θέμα «Επάγγελμα Αρχιτέκτων»: H περίπτωση του Άργη Φιλιππίδη». Ο Κ. Αδαμάκης εστίασε στην ανεπανάληπτη επαγγελματική και επιστημονική πορεία του τιμώμενου, που τον καθιέρωσαν από πολύ νωρίς στο χώρο αυτό και τις αρετές της επιστήμης του, παρουσιάζοντας αντιπροσωπευτικές όψεις από το ογκώδες έργο του και σχολιάζοντας καίρια σημεία του επιστημονικού του έργου. Τέλος, ευχήθηκε να διοργανωθεί κάτι ευρύτερο στο μέλλον, που να περιλαμβάνει κυρίως έκθεση του αρχειακού υλικού του Α. Φ. για να γνωρίσει ο κόσμος και περισσότερο οι ειδικοί την πλούσια και μοναδική παρακαταθήκη του.
Τη μοναδικότητά του ως αρχιτέκτονα τόνισαν στους χαιρετισμούς τους οι εκπρόσωποι των διοργανωτών φορέων, Μαρία Σπανού πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου, Κώστας Μανωλίδης καθηγητής, πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διογένης Καραγιαννακίδης, πρόεδρος της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών Πηλίου που συντόνισε και την εκδήλωση. Όλοι τους τόνισαν ότι ο τιμώμενος εντάσσεται σ’ εκείνους τους αρχιτέκτονες που δημιούργησαν έργα με ταυτότητα. Κτίρια τα οποία ενεργοποιούν αλλά και δημιουργούν υπεραξία στην ευρύτερη περιοχή, στην οποία εντάσσονται.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο βουλευτής Μαγνησίας κ. Χρήστος Μπουκώρος, εκπρόσωποι πολιτικών, της Υφυπουργού Παιδείας κ. Ζέττας Μακρή, του κ. Αθανασίου Λιούπη, του κ. Κωνσταντίνου Μαραβέγια, εκπρόσωπος της Αντιπεριφερειάρχου ΠΕ Μαγνησίας κ. Δ. Κολυνδρίνη και πρόεδρος της ΕΚΠΟΛ κ. Γιώργος Κίτσιος, οι Δήμαρχοι Ζαγοράς και Ν. Πηλίου κ. κ. Π. Κουτσάφτης και Μ. Μιτζικός, πολλοί αρχιτέκτονες, εκπρόσωποι του τεχνικού κόσμου, της αυτοδιοίκησης, φορέων πολιτισμού και εκπαίδευσης, φοιτητές και καθηγητές του Τμήματος Αρχιτεκτονικής. Επίσης παραβρέθηκαν, οι πρώην δήμαρχοι Βόλου κ.κ. Δ. Πιτσιώρης και Π. Σκοτινιώτης, η π. υπουργός κ. Μαρίνα Χρυσοβελώνη και γενικά άνθρωποι που γνώρισαν τον Άργη Φιλιππίδη και κάτι καλό είχαν να θυμηθούν για την προσωπικότητά του καθώς επίσης και οι δυο γιοι του, Κωνσταντίνος και Γιώργος Φιλιππίδης με τις οικογένειες τους. Την πρωτοβουλία της εκδήλωσης αυτής εξήραν με επιστολή τους όλοι ανεξαίρετα οι βουλευτές Μαγνησίας, ο π. υπουργός κ. Γιώργος Σούρλας και ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών και π. πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Παντελής Λαζαρίδης.
Το συμβολικό αυτό αφιέρωμα έκλεισε με την παρέμβαση του αρχιτέκτονα Φίλιππου Κ. Φιλιππίδη, μοναδικού γόνου της οικογένειας που ακολούθησε το επάγγελμα του προγόνου του, ο οποίος αποτύπωσε ευσύνοπτα τα συναισθήματά του έχοντας ζήσει δίπλα στον μέντορα παππού του.
