Παρουσιάστηκε την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου στην κατάμεστη αίθουσα της Εξωραϊστικής Λέσχης Βόλου, σε οργάνωση του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου, το βιβλίο του Άρη Βολιώτη «Λιχνίσματα της Μνήμης»». Για το βιβλίο μίλησαν η πρόεδρος του ΛΕΒ Μαρία Σπανού, ο Γεράσιμος Τσιμπλούλης, εκπαιδευτικός-κοινωνικός ανθρωπολόγος, η Κατερίνα Μήτσιου, αρχιτέκτων μηχανικός – μελετήτρια δημοσίων έργων και ο συγγραφέας. Αποσπάσματα του βιβλίου διάβασε η Κατερίνα Χαλκιά. Συντόνισε με το δικό της μοναδικό τρόπο η Ροσσάνα Πώποτα.
Το βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε (359 σελίδες) σε έκδοση του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου είναι «ένα παλίμψηστο από μικρές μονογραφίες ή χρονογραφήματα, νοσταλγικά σπαράγματα μνήμης. Φυλλορροήματα αγάπης προς έναν τόπο θαυμαστό που ευτυχήσαμε να γεννηθούμε σ’ αυτόν ή η μοίρα το έφερε να ζούμε ανάμεσά του», όπως σημείωσε στο εισαγωγικό της κείμενο η πρόεδρος του ΛΕΒ, Μαρία Σπανού.
«Ένα μικρό καλειδοσκόπιο: μυθολογίας αναφορές, μιας και το βουνό μας είναι ο γενέθλιος τόπος των Κενταύρων αλλά και ιστορικών γεγονότων που σημάδεψαν την πόλη και τα πηλιορείτικα χωριά. Μικροσκοπίες, που στην πλοκή τους κρύβουν εγκώμια για τα χαρίσματα του Βόλου και του βουνού μας, μοναδικά και αξεπέραστα». Και ανάμεσα στις πολύτιμες αυτές ψηφίδες της μνήμης για τον Βόλο και το Πήλιο όπως ήταν παλιά, αρκετά έργα τέχνης- έργα δικά του στολίζουν την έκδοση, ξεδιπλώνοντας έναν κόσμο πλουμιστό μέσα από το ταλέντο του και την πλαστική του δύναμη. Το βιβλίο με κείμενα και έργα ταξιδεύει τον αναγνώστη πίσω στο χρόνο, ξυπνώντας αισθήσεις, νοσταλγία, μνήμες και επιθυμίες, με τρόπο ευφραντικό για τον αγαπημένο τόπο.
Για την ατμόσφαιρα της βραδιάς το κείμενο που ακολουθεί είναι του ΓεράσιμουΤσιμπλούλη:
“Το ημερολόγιο έδειχνε Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026. Το μέγαρο Σαραφόπουλου φωτισμένο. Η μεγάλη σάλα, με τους περίτεχνους καθρέφτες να την κοσμούν, άνοιξε. Άναψαν οι πολυέλαιοι. Κόκκινο βελούδο κάλυψε το τραπέζι και πάνω του στρώθηκε άσπρο, κοφτό κέντημα, που χέρια «πτίδια» το έκαναν, προίκα του Λυκείου Ελληνίδων. Μήλα ζαγοριανά, ρόδια από την αυλή της Άννας Κουτσελίνη και μια γλάστρα με χρυσάνθεμα έφεραν το φθινόπωρο…
Οι οικοδεσπότες, Άρης Βολιώτης, πολυτάλαντος καλλιτέχνης στα χρώματα και στον λόγο και η Μαρία Σπανού, πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Βόλου, υποδέχονταν τους καλεσμένους με ζεστές χειραψίες, χαμόγελο και εγκάρδια λόγια.
Η ατμόσφαιρα ζεστή και γιορτινή. Τα «πηγαδάκια» δημιουργούσαν ένα βόμβο αντάμα με τα πηλιορείτικα τραγούδια, που έπαιζαν όχι στο πικάπ αλλά στον υπολογιστή. Οι καθρέφτες της σάλας, αν είχαν φωνή, πολλά θα μας έλεγαν για όσα καθρεφτίστηκαν σ’ αυτούς όλα τα χρόνια της παρουσίας τους. Θα μας μιλούσαν για χορούς, συνεστιάσεις και ποικίλες εκδηλώσεις της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής της πόλης μας, στη σάλα της Εξωραϊστικής του Βόλου.
Αυτή τη φορά καθρεφτίζονταν πρόσωπα με διαδρομές και θετικό αποτύπωμα στον αγώνα της ζωής, στην τοπική αυτοδιοίκηση, την αρχαιολογία, την έρευνα, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την τέχνη, την προσφορά στον άνθρωπο και στον τόπο.
Ο Άρης Βολιώτης μας ταξίδεψε στον χρόνο, στο μεσημέρι της Παρασκευής 13 Οκτωβρίου 1944, τότε που έγινε ο μεγάλος συμμαχικός βομβαρδισμός του Βόλου, λίγες ημέρες πριν από την απελευθέρωση της πόλης. Τα κολοκυθάκια πάνω στη φουφού κάηκαν, όχι όμως η ελπίδα για ελευθερία…
Ήταν μια γιορτή για τα «λιχνίσματα της μνήμης» με αφορμή την παρουσίαση του ομώνυμου βιβλίου του φίλου Άρη Βολιώτη. Και στο τέλος τα ζαγοριανά μήλα έγιναν “αντίδωρο” στους επισκέπτες.”
