Ο συγγραφέας Δημήτρης Μπογδάνος δίνει ραντεβού στους μικρούς του φίλους στο Public Βόλου, για να τους δείξει πως ο δυνατός δεν έχει πάντα δίκιο με τη βοήθεια του νέου του βιβλίου.
Ο μάγκας δράκος του Δημήτρη Μπογδάνου, σε εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, είναι μια ιστορία για παιδιά από 6 ετών με θέμα τη θυματοποίηση. Με πολύ χιούμορ και καθόλου διδακτικό τόνο μας θυμίζει πως δεν πρέπει να κάνουμε στους άλλους ό,τι δεν θέλουμε να πάθουμε κι εμείς οι ίδιοι. Ο μικρός δράκος της ιστορίας φοβερίζει τις μέλισσες και τα μυρμήγκια για να τον υπηρετούν, όμως δεν αργεί η μέρα που θα βρει τον μάστορά του από έναν σκύλο μεγαλύτερό του. Ο Δημήτρης Μπογδάνος μέσα από τη νέα του ιστορία μάς δείχνει πως κανείς δεν πρέπει να εκμεταλλεύεται τη δύναμή του εις βάρος των άλλων.
Αυτό το Σάββατο, στις 11 Μαρτίου 2017 και ώρα 12 το μεσημέρι, ο Δημήτρης Μπογδάνος περιμένει τους μικρούς του φίλους στο PUBLIC Βόλου (Ογλ 28 & Ι. Κονταράτου 9), παρέα με τον πράσινο δράκο του που άλλαξε χάρη σε έναν σκύλο. Όποιος θέλει να μάθει τι του συνέβη δεν έχει παρά να τον συναντήσει εκεί! Η εκδήλωση απευθύνεται σε παιδιά από 5 ετών.
Λίγα λόγια για την ιστορία
Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα μεγάλο πολύχρωμο λιβάδι ζούσε ένας δράκος. Είχε δέρμα πράσινο με λέπια σαν του φιδιού, κοντόχοντρα πόδια με νύχια γαμψά και από το στόμα του, που ήταν γεμάτο κοφτερά δόντια, έβγαζε φωτιές. Ήταν όμως ένας δράκος τεμπέλης, τόσο τεμπέλης που δε σηκωνόταν ούτε για φαγητό. Γι’ αυτό φοβέριζε τα μικρότερα πλάσματα και τα ανάγκαζε να δουλεύουν και να του φέρνουν να τρώει. Όλα άλλαξαν όμως όταν εμφανίστηκε μπροστά του ένας σκύλος…
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Δημήτρης Μπογδάνος γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Από μικρός συνήθιζε να φτιάχνει ιστορίες με το μυαλό του, απλά για να διασκεδάζει. Ιστορίες με σκανταλιές, ιστορίες ίσως λίγο τρομακτικές, ιστορίες με γέλια, με κυνηγητά, με εκπλήξεις και με μυστικά. Για να μην τις ξεχνάει όμως, αλλά και για να μπορεί να τις διαβάζει αργότερα, τις έγραφε σε ένα μεγάλο τετράδιο. Για να χωρέσουν μάλιστα πολλές ιστορίες, έγραφε όχι μόνο πάνω στις γραμμές, αλλά και κάτω από αυτές, ακόμα και γύρω γύρω. Επίσης έγραφε με διαφορετικά γράμματα που είχε σκεφτεί μόνος του κι όχι με τα κανονικά, κι έτσι κανείς άλλος δεν μπορούσε να διαβάσει τις ιστορίες του. Ακόμα και σήμερα, όταν θέλει να διασκεδάσει, ανοίγει το τετράδιο εκείνο και διαβάζει κάποια ιστορία ή… γράφει μία καινούρια. Μια από εκείνες τις ιστορίες είναι κι αυτή. Γραμμένη με κανονικά γράμματα!
