Με άρωμα… Βόλου «ταξιδεύει» στις κινηματογραφικές αίθουσες όλου του κόσμου η διεθνής ταινία του Βολιώτη σκηνοθέτη Βασίλη Κατσούπη «Inside» με πρωταγωνιστή τον εκπληκτικό Γουίλεμ Νταφόε. Η ταινία, που προβλήθηκε στο 73ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, ήρθε και στην Ελλάδα και στις 9 Μαρτίου ξεκίνησε η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους. Ο Βασίλης Κατσούπης που γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο, μεταπήδησε από τον χώρο της διαφήμισης στον χώρο του κινηματογράφου με τον πιο ηχηρό και δημιουργικό τρόπο. Το όνειρό του έλαβε σάρκα και οστά μέσω του εμβληματικού Αμερικανού ηθοποιού και ο σκηνοθέτης μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Δημήτρη Καρεκλίδη για την πορεία του ονείρου του, τον Νταφόε, ενώ προτρέπει όλους να κυνηγήσουν απλά ό,τι εκείνοι επιθυμούν… Στο κάτω κάτω, όπως είπε, το μόνο αρνητικό που μπορεί να εισπράξουν είναι ένα …όχι.
Η ταινία «Inside» και η πρεμιέρα της στους ελληνικούς κινηματογράφους αποτέλεσε το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό θέμα των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα, καθώς βρέθηκε στην Αθήνα, για τις ανάγκες της προώθησης της ταινίας και ο Γουίλεμ Νταφόε, που δεν κρύβει την αγάπη του για τη χώρα μας. Η ταινία, προβλήθηκε ήδη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Βερολίνο και στις 17 Μαρτίου βγαίνει στην Αμερική, τον Καναδά κι ακολουθεί η Γερμανία, η Αυστρία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο αλλά και με άλλες χώρες που προστίθενται στη λίστα των προβολών.
Η σύλληψη της ιδέας και η ιστορία της
Η ταινία «εισήλθε» στο μυαλό του Βασίλη Κατσούπη, πριν από 10-11 χρόνια, όταν εκείνος εργάζονταν στον χώρο της διαφήμισης.
«Είναι από αυτές τις ιδέες που έρχονται, μένουν, τις δουλεύεις στο μυαλό σου, δεν πιστεύεις ότι ποτέ μπορεί να γίνουν πραγματικότητα γιατί εκ των πραγμάτων φαινόταν μια ιδέα δύσκολη για να γυριστεί στην Ελλάδα και κάποια στιγμή το 2016 βρεθήκαμε στο Los Angeles που την παρουσιάσαμε ως ιδέα, χωρίς ακόμη σενάριο και είδαμε ότι στον κόσμο που την παρουσιάσαμε μια πολύ θετική αντίδραση και γι’ αυτό ξεκινήσαμε να τη δουλεύουμε ακόμη πιο σοβαρά. Σιγά σιγά …κουμπώνοντας διάφορα τουβλάκια, το καταφέραμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ιστορία έχει πρωταγωνιστή έναν κλέφτη έργων τέχνης, ο οποίος μπαίνει να κλέψει έργα τέχνης σε ένα πολυτελές ρετιρέ στη Νέα Υόρκη και το σύστημα ασφαλείας παθαίνει ένα πρόβλημα και τον εγκλωβίζει μέσα σε αυτό το διαμέρισμα. Δεν έρχεται κανένας να τον βγάλει, δεν ενημερώνεται η αστυνομία , περιμένει να βγει και πρέπει να επιβιώσει σε αυτό το διαμέρισμα.
Βασανιστικό να μην μπορείς να επικοινωνήσεις
Η ταινία μπορεί να σκαρφίστηκε στο μυαλό του Βασίλη Κατσούπη πριν από μία δεκαετία, όμως σε πολλούς έφερε στο προσκήνιο τις μνήμες του εγκλεισμού εξαιτίας της πανδημίας.
«Η ιδέα της ταινίας ήταν πολύ πριν την πανδημία. Σε κανένα μυαλό δεν υπήρχε ότι θα είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας. Αλλά η μεγάλη διαφορά είναι ότι στην πανδημία ήταν μια συλλογική δράση, όλοι ήταν κλεισμένοι στο σπίτι. Ο δικός μου ήρωας είναι ο μόνος εγκλωβισμένος. Επειδή βρίσκεται και στο κέντρο μιας Μητρόπολης όπως η Νέα Υόρκη βλέπει συνέχεια γύρω του τη ζωή να συνεχίζει και εκείνος δεν μπορεί να έρθει σε επικοινωνία με κάποιον, που αυτό είναι ακόμη πιο βασανιστικό και εντείνει τη μοναξιά», σημείωσε ο Βολιώτης σκηνοθέτης.
Με αφορμή τη μοναξιά του ήρωά του, ο ίδιος σχολίασε ότι η μοναξιά είναι από τα χειρότερα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος και λίγο ως πολύ το νιώθουν πάρα πολλοί και κυρίως άνθρωποι της τρίτης ηλικίας. «Η μοναξιά είναι μία μάστιγα της σύγχρονης κοινωνίας γιατί αποκλείουμε πάρα πολύ κόσμο από τις παρέες μας, συναναστροφές μας. Η μοναξιά είναι ένα πρόβλημα και ένα άσχημο συναίσθημα. Ένα συναίσθημα που μπορεί να σε «φάει» και να σε οδηγήσει σε κατάθλιψη και πολλές άσχημες αρρώστιες», συμπλήρωσε.
Ο ήρωάς του, που είναι εντελώς μόνος και αποκομμένος «ξεσπά» δημιουργώντας πράγματα, με τον Βασίλη Κατσούπη να επισημαίνει ότι η δημιουργία είναι στη φύση του ανθρώπου. «Εκτός από τα βασικά, τροφή και νερό άμα βάλεις έναν άνθρωπο σε ένα δωμάτιο λευκό και δεν του δώσεις κανένα ερέθισμα, τρελαίνεται. Είναι βασανιστήριο. Άρα η δημιουργία είναι στη φύση του ανθρώπου και νομίζω ότι σε ακραίες στιγμές βγαίνει και πιο εύκολα, σαν αντίδραση, σαν φάρμακο σε αυτό που συμβαίνει», είπε.
Μεγάλος συμπρωταγωνιστής τα έργα τέχνης
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας, εκτός ότι πάει να κλέψει έργα τέχνης, εξαιτίας του εγκλεισμού του έρχεται πολύ κοντά σε αυτά με διάφορους τρόπους. Όπως επεσήμανε ο Βασίλης Κατσούπης τα έργα τέχνης που φαίνονται στην ταινία είναι κάποια που δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της ταινίας και κάποια που έχουν επιμεληθεί από πολύ γνωστούς ζωγράφους για την ταινία.
«Ένας σταρ της ταινίας είναι ο Νταφόε και συμπρωταγωνιστής είναι το κτήριο με τα έργα τέχνης», επεσήμανε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας τη σημασία και τον ρόλο της τέχνης, μέσα στην τέχνη.
Δέος για τη συνεργασία με τον Νταφόε
Το «Inside» χρωματίζεται από την αίγλη του Γουίλεμ Νταφόε, ενός ανατρεπτικού, εμβληματικού και ουσιαστικού ηθοποιού, που με έχει αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στον κινηματογράφο. Πώς όμως αισθάνεται κάποιος που σκηνοθετεί μία κινηματογραφική ταινία για πρώτη φορά και πρωταγωνιστής είναι ο Γουίλεμ Νταφόε;
«Ο Νταφόε είναι προσγειωμένος, οικείος. Από την πρώτη επαφή που είχαμε μας έβγαλε αυτό τον εαυτό. Είναι ένας άνθρωπος πολύ χαρισματικός, γενναιόδωρος και δεν ήταν αιθεροβάμων, ένας άνθρωπος που σε κοιτάει αφ’ υψηλού. Στην αρχή υπήρχε ένας φόβος κι ένα δέος και μετά, με τη συνεργασία και όσο μπαίναμε περισσότερο στο project αυτό έφυγε. Ένα πράγμα που με φόβιζε ήταν ότι αισθανόμουν μία τεράστια ευθύνη για το τεράστιο ρίσκο που πήρα να κάνω μια ταινία, μία μεγάλου μήκους ταινία, γιατί δεν είχα να του δείξει κάτι παραπλήσιο. Είχα κάνει ένα ντοκιμαντέρ και κάποια διαφημιστικά. Εγώ εάν ήμουν στη θέση του δεν θα έλεγα ναι. Πήρε ένα ρίσκο, του άρεσε πολύ το project, το σενάριο, του άρεσε το πως εγώ και ο Γιώργος Καρναβάς ήρθαμε σε επαφή μαζί του κι αφού είδε ότι το προχωρούσαμε και είδε σωστά βήματα και τον χειρισμό, του άρεσε και ήρθε και το συνεχίσαμε», ανέφερε ο Βολιώτης σκηνοθέτης.
Η επιλογή όμως του Νταφόε δεν ήταν τυχαία. Όπως εξήγησε ο σκηνοθέτης «συζητούσα με τον παραγωγό και του έλεγα ότι για να έχει νόημα αυτή η ταινία, πρέπει να γίνει με έναν ηθοποιό που είναι μιας κλάσης, που ο κόσμος θα θέλει να πάει στο σινεμά για να τον δει, γιατί είναι μία ταινία πάνω του και θα πρέπει να είναι ένας ηθοποιός μεγάλος. Πολύ λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να το κάνουν. Πήγαμε κατευθείαν στον Νταφόε. Δεν κάναμε casting . Εάν έλεγε όχι θα πηγαίναμε σε άλλον. Δεν είχαμε δέκα ηθοποιούς να διαλέξουμε. Ο Νταφόε δεν είναι τυχαία εκεί που είναι. Είναι ιδιοφυία. Για μένα το να τον δεις να ετοιμάζεται είναι σεμινάριο για ηθοποιούς, αλλά και για μένα. Έμαθα πολλά πράγματα δίπλα του».
Δεν πρέπει να φοβάσαι να ρωτήσεις
Ο Βολιώτης σκηνοθέτης έκανε το όνειρό του πραγματικότητα. Ίσως κι εκείνος να μην μπορεί να πιστέψει τι συνέβη. Η πορεία του και πάνω απ’ όλα το αποτέλεσμα ίσως αποτελέσει παράδειγμα για άλλα παιδιά. Η συμβουλή του Βασίλη Κατσούπη είναι μία. «Δεν πρέπει να φοβάσαι να ρωτήσεις. Όλο αυτό το ταξίδι, αυτό μου έμαθε. Το χειρότερο που μπορεί να σου πουν είναι ένα όχι. Δεν πρέπει να φοβάσαι την άρνηση. Προχωράς, εάν πιστεύεις ότι έχεις μια πολύ ωραία ιδέα, πας και βρίσκεις τον τρόπο να την μοιραστείς. Κάποιοι θα πουν ναι και κάποιοι όχι. Πολλές φορές φοβόμαστε να ρωτήσουμε, να μιλήσουμε κι αυτό αφορά στα πάντα».
Απόδοση ραδιοφωνικής συνέντευξης: Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
