Ποίημα για την Παλαιστίνη έγραψε ένας ποιητής εκ Πηλίου, κρατώντας την ανωνυμία του, μα μέσα από τους στίχους του αναδεικνύει την επί χρόνια μάχη των Παλαιστινίων για την απόκτηση μιας πατρίδας.
ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ
ΚΡΑΥΓΕΣ…ΚΑΙ ΣΙΩΠΕΣ
Η ποίηση χάθηκε!…,
θάφτηκε κι αυτή βαθιά στη φωτιά!…,
στων όπλων το μαύρο καπνό και τον κουρνιαχτό!…,
σφικταγκαλιά με κομματιασμένα…κορμιά
ηρώων!…
και τη ματωμένη αθωότητα ανέμελων παιδιών!…
που έπαιζαν κυνηγητό,
γύρω – γύρω απ’τον γέρικο πλάτανο!…,
στην πλατεία του μικρού χωριού τους!…
Ένα νεκρολούλουδο,
στον τόπο τους!…,
στης λευτεριάς το χώμα, μια μέρα θ’ανθήσει!…
Στα πέταλά του,
χαραγμένα με κόκκινο χρώμα θα’ναι!…
οι τελευταίες…αιώνιες λέξεις!…,
των αθάνατων αθώων και των ηρώων!…,
αξιοσύνη να φέρουν!…
στις μελλοντικές γενιές και στους ποιητές!…,
που το αίμα της λευτεριάς,
από καθήκον…,σεβασμό….και θαυμασμό!…,
θα θελήσουν,
να τιμήσουν…και να υμνήσουν!…
Ποιητής εκ Πηλίου
