Εδώ και 42 χρόνια ο Παντελής Ντάφης σέρβιρε κάθε μέρα μερακλήδικο ελληνικό καφέ στο παραδοσιακό καφενείο «Ντάφης» και σφράγισε με την δουλειά και την παρουσία του την κοινωνική και εμπορική ζωή της Ν. Ιωνίας. Στις 19 Αυγούστου κρέμασε …το μπρίκι και έκλεισε το κατάστημά του, καθώς βγήκε στη σύνταξη, με τους πελάτες ετών να μένουν πια χωρίς το δικό τους, ξεχωριστό στέκι, το μέρος, όπου σύχναζαν επί δεκαετίες.
Στη Λεωφόρο Ειρήνης, στον αριθμό 44, το καφενείο του «Ντάφη» ήταν σημείο συνάντησης όλων, αλλά και ένας ιστορικός χώρος. «Έχω το όνομα του παππού μου, πατέρας της μητέρας μου, Παντελή Μαγουλά» αναφέρει ο κ. Ντάφης. Το μαγαζί ήταν δικό του και πέρασε στον πατέρα του, όπου το λειτούργησε ως κατάστημα ηλεκτρικών ειδών και όταν ο κ. Παντελής Ντάφης απολύθηκε από τον στρατό, ξεκίνησε το καφενείο.
«Το καφενείο λειτούργησε πρώτη φορά στις 17 Νοεμβρίου του 1984, μόλις είχα απολυθεί από τον στρατό. 42 χρόνια γεμάτα δουλειά, πολλή δουλειά. Αυτά τα χρόνια πέρασαν με πολλές δυσκολίες και πολλές θυσίες. Έκανα οικογένεια, δύο παιδιά και τώρα έχω τρία εγγόνια από την κόρη μου και τον γιο μου. Δεν χάρηκα ποτέ ως πατέρας τα παιδιά μου. Δεν τα πήγα μια Κυριακή σε ένα πάρκο, στην παραλία, καθώς το κατάστημα ήταν ανοιχτό επτά μέρες την εβδομάδα, όλο τον χρόνο», εξομολογείται ο κ. Ντάφης στη ΜΑΓΝΗΣΙΑ.
Μέσα στα χρόνια ο ίδιος ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς με την τοπική κοινωνία, με ανθρώπους, που αισθάνονταν το κατάστημά του, ως δεύτερο σπίτι τους. «Υπήρχε και υπάρχει μεγάλο δέσιμο με πολλούς που πέρασαν από το μαγαζί μου κι όταν έμαθαν ότι θα βγω στη σύνταξη και θα κλείσει το μαγαζί, έπεσε πολλή γκρίνια. «Που μας αφήνεις;», μου έλεγαν. Όμως τα χρόνια πέρασαν, έπρεπε να σταματήσω. Δεν είναι εύκολο επί 42 χρόνια να ξυπνάς στις 5.30 το πρωί», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ντάφης.
Από το κατάστημά του πέρασαν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της Ν. Ιωνίας, αλλά και πολλοί Βολιώτες άφηναν το κέντρο και πήγαιναν στου.. Ντάφη για παραδοσιακό ελληνικό καφέ, με το μενού μέσα στα χρόνια να εξελίσσεται.
«Εκτός από τον ελληνικό, έβαλα και τους πιο μοντέρνους καφέδες και εσπρέσο και καπουτσίνο, γιατί είχα και νέους σε ηλικία πελάτες, έπρεπε να μπούμε κι εμείς στο κλίμα. Όμως πια το παραδοσιακό καφενείο δεν υπάρχει πια. Δεν υπάρχουν παραδοσιακά καφενεία. Η εποχή «τσιγάρο, πρέφα και καφές» τελείωσε», λέει ο κ. Ντάφης.
Τη δεκαετία του ’80 υπήρχε μια πολιτική ορμή
Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, ο κ. Ντάφης θυμάται και τις εποχές του ’80 όταν η πολιτική ήταν στο επίκεντρο και το πάθος γι’ αυτή στο … κόκκινο. «Οι πολιτικοί περνούσαν από το καφενείο κάθε 4 χρόνια και «τα άκουγαν» από τους θαμώνες. Τη δεκαετία του ’80 υπήρχε πολιτική ένταξη, πολιτική ορμή, μετά ηρέμησαν πολύ τα πράγματα, κανένας μετά δεν ενδιαφέρονταν για τις εκλογές, δεν ήταν λόγος συζήτησης», θυμάται, ενώ δεν ξεχνά και την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού, που το καφενείο έκλεισε αρχικά για δύο μήνες κι έπειτα για έξι.
«Σε αυτά τα χρόνια και τι δεν περάσαμε. Από πολιτικά, προσωπικά ακόμη και πανδημία», λέει ο κ. Ντάφης, τονίζοντας ότι τα τελευταία χρόνια η οικονομική κατάσταση ήταν το νούμερο ένα θέμα συζήτησης στο καφενείο, ενώ επεσήμανε και τη μεγάλη δυσκολία του ίδιου ως επαγγελματίας, να ανταποκριθεί στο υψηλό κόστος όλων, από τις πρώτες ύλες, τον καφέ, μέχρι και τα λειτουργικά έξοδα.
Η τελευταία μέρα και η νέα ζωή
Στις 19 Αυγούστου ήταν η τελευταία ημέρα, που λειτούργησε το καφενείο, με τον κ. Ντάφη να είναι εμφανώς συγκινημένος. «Ήταν ανάμεικτα τα συναισθήματα, μια ζωή πέρασα σε αυτό το καφενείο, το οποίο άφησε εποχή. Ήθελα όμως να τελειώσει αυτός ο κύκλος, να ζήσω κι εγώ πράγματα που δεν έζησα. Αυτή τη στιγμή δεν μου λείπει η δουλειά. Κάνω πράγματα με τη σύζυγό μου, βλέπω τα παιδιά και τα εγγόνια», σημειώνει χαρακτηριστικά, με αισιοδοξία αλλά και χαμόγελο για τις αναμνήσεις που δημιούργησε αλλά και τις νέες που θα έρθουν.
Στο ιστορικό καφενείο του Ντάφη αναμένεται να λειτουργήσει προσεχώς νέο κατάστημα εστίασης.
Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
