Στην εκπομπή του «Ράδιο Ένα», «Βιβλίο και Πολιτισμός» που επιμελείται και παρουσιάζει η Σοφία Νικολάου αυτό το Σάββατο στις 10:15 θα ασχοληθούμε με την ποίηση μια και την Κυριακή 21 Μαρτίου είναι η Παγκόσμια μέρα ποίησης. Και όπως ο Ντελακρουά είχε πει δεν υπάρχει τέχνη δίχως ποίηση έτσι κι εμείς θα αφιερώσουμε την εκπομπή στον ποιητικό λόγο με πολλά δρώμενα μέσω του ραδιοφώνου που προσφέρεται για αφιερωματικές εκπομπές αφού τα μέτρα εμποδίζουν τις διοργανώσεις εκδηλώσεων. Στον Βολιώτη, ποιητή, Μιχαήλ Μήτρα ανήκει η αρχική έμπνευση της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, η οποία εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Ο Έλληνας ποιητής, το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη ημέρα γι’ αυτό, ενώ η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998, στο παλαιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά
Μα στ’ αλήθεια σε τι βοηθάει η ποίηση και μάλιστα στους χαλεπούς καιρούς μας; Είναι ένας στυλοβάτης; Η ποίηση είναι εκείνη που κάνει τον αναγνώστη να ονειρεύεται. Η ποίηση είναι εκείνη που σου ανοίγει ορίζοντες που γονιμοποιεί τη σκέψη του ανθρώπου κι αναπτύσσει την κριτική σκέψη μας. Ίσως γι’ αυτό να είναι απαραίτητη τώρα παρά ποτέ.
Σας παραθέτω μερικά ποιητικά αποσπάσματα που ορίζουν με τον δικό της ιδιότυπο τρόπο την ποίηση.
«Η ποίηση βοηθάει όσο το κερί σ’ ένα σκοτεινό ξωκλήσι με φευγάτους όλους τους αγίους, παρηγορεί αυτούς που την αγαπούν, αυτούς που πιστεύουν στη μαγεία της… Η ποίηση ωφελεί όσο μια παυσίπονη σε ένα ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο» (Κική Δημουλά)… Η ποίηση «κάνει για λίγο να μη νιώθεται η πληγή από το φριχτό μαχαίρι του χρόνου» (Καβάφης). «Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα» (Σεφέρης)…«Κι όταν συμβαίνει να διαβάσουμε ένα καλό ποίημα, φανταζόμαστε πως και εμείς θα μπορούσαμε να το έχουμε γράψει, πως το ποίημα προϋπήρχε μέσα μας» (Μπόρχες). Ο παππούς μου ο Ηρακλής, γράφει ο Στάντης Αποστολίδης (Βιβλιοθ. 2-1-07), αφιερωμένος μια ζωή στο ανθολογικό του έργο, ρώταγε συχνά: «Με πιο στίχο ξύπνησες σήμερα, παιδί μου;». Θεωρούσε ότι οι μέρες φωτίζονται από τους στίχους, όπως οι νύχτες απ’ τους φάρους! ).
«Διάβαζα ένα ποίημα για την άνοιξη/όταν την είδα/ να έρχεται από μακριά:/ μισή γυναίκα/μισή όνειρο./ Κατέβαινε το μονοπάτι κάτω/στεφανωμένη/με άνθη κερασιάς./Τότε κατάλαβα/ τι δύναμη έχουν τα ποιήματα» (Λάσκαρης). Ποίηση, μισή πραγματικότητα, μισή όνειρο ή το ένα πόδι στη γη και το άλλο στο κενό ή όπως το λέει ο Ελύτης «Αν δε στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω από τη γη/ ποτέ σου δε θα μπορέσεις να σταθείς πάνω της». Μαζί στο ταξίδι μας αυτό η Μαρία Μπλάνα ποιήτρια και ο Δημήτρης Βερύκιος ηθοποιός.
