Η Σοφία Νικολάου, που επιμελείται και παρουσιάζει την εκπομπή «Βιβλίο και Πολιτισμός» που μεταδίδεται από το Ράδιο ΕΝΑ 102,5 φιλοξενεί αυτό το Σάββατο στο πρώτο μέρος της εκπομπής τον Χρήστο Ξενάκη, φυσικό που θα μιλήσει για τα αστρονομικά φαινόμενα του 2025, για τα μαθήματα αστρονομίας, που έχουν ξεκινήσει, για τον 3I/ATLAS, που πρόκειται για τον τρίτο διαστρικό κομήτη που πέρασε από το ηλιακό σύστημα, εντυπωσιάζοντας αστρονόμους και φωτογράφους.
Αναφορά θα γίνει και στην Πλανητική ευθυγράμμιση, όπου στους πρώτους μήνες του 2025, αρκετοί πλανήτες σχημάτισαν εντυπωσιακή «σειρά» στον πρωινό/βραδινό ουρανό, φαινόμενο που ενδιέφερε τους παρατηρητές με τηλεσκόπια και φωτογραφικά εξοπλισμό, ενώ θα αναλυθούν και οι γεωμαγνητικές καταιγίδες και άλλα πολλά.
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής η Σοφία Νικολάου θα συνομιλήσει με την Μαριάννα Μαντά, μεταφράστρια του μυθιστορήματος «Πανόραμα» της Lilia Hassaine με την Μαριάννα Μαντά, που κυκλοφόρησε από τις εκ Πόλις. Ένα σύγχρονο δυστοπικό μυθιστόρημα που πραγματεύεται την έννοια της κοινωνίας της πλήρους «Διαφάνειας» και τις συνέπειες της γενικευμένης επιτήρησης στη διαμόρφωση της ατομικής και συλλογικής ταυτότητας.
Η συγγραφέας τοποθετεί την αφήγησή της σε μια Γαλλία του εγγύς μέλλοντος, όπου η κατάργηση της ιδιωτικότητας προβάλλεται ως προϋπόθεση κοινωνικής ασφάλειας και ευημερίας.
Στο μυθοπλαστικό αυτό σύμπαν, οι εύπορες κοινωνικές ομάδες κατοικούν σε διαφανείς οικισμούς, δομημένους από γυαλί, όπου η καθημερινή ζωή εκτίθεται διαρκώς στο δημόσιο βλέμμα. Αντιθέτως, οι μη συμμορφούμενοι πολίτες περιθωριοποιούνται και εκτοπίζονται σε γκέτο, (Τριζόνια) σε πέτρινες κατοικίες που συμβολίζουν τη ρήξη με το παρόν και την επιστροφή σε συνθήκες κοινωνικής εγκατάλειψης. Παράλληλα, το καθεστώς επιβάλλει τη λογοκρισία της ιστορικής μνήμης μέσω της κατάργησης των βιβλιοθηκών και του «καθαρισμού» των βιβλίων από κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να προκαλέσει κριτική σκέψη.
Η πλοκή πυροδοτείται από τη μυστηριώδη εξαφάνιση μιας ολόκληρης οικογένειας, γεγονός που κλονίζει τη φαινομενική αποτελεσματικότητα των μηχανισμών επιτήρησης. Την έρευνα αναλαμβάνει μια αστυνομικός, η οποία, μέσα από τη σταδιακή αποκάλυψη των αντιφάσεων του συστήματος, οδηγείται σε μια ευρύτερη κριτική του κυρίαρχου κοινωνικού μοντέλου. Κομβικό ρόλο διαδραματίζει η εύρεση ενός παλαιού έντυπου βιβλίου, μιας ποιητικής συλλογής, που λειτουργεί ως φορέας μνήμης και αντίστασης απέναντι στη θεσμοθετημένη λήθη.
Το Πανόραμα εγγράφεται στην παράδοση της πολιτικής δυστοπίας και αρθρώνει έναν στοχασμό γύρω από ζητήματα ελέγχου, κοινωνικής πειθάρχησης και χειραγώγησης, αναδεικνύοντας παράλληλα τη σημασία της τέχνης και της λογοτεχνίας ως μέσων διατήρησης της ιστορικής συνείδησης. Πρόκειται για ένα έργο που συνομιλεί με σύγχρονους προβληματισμούς σχετικά με την τεχνολογική επιτήρηση και την αποδόμηση της ιδιωτικής σφαίρας, προσφέροντας ένα κριτικό σχόλιο για τις πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις της «κοινωνίας της διαφάνειας».
Η κοινωνία της «Διαφάνειας» μπορεί να αναγνωστεί υπό το πρίσμα της φουκωικής ανάλυσης της πανοπτικής εξουσίας, όπου ο διαρκής ορατός έλεγχος λειτουργεί και ως λόγος εξουσίας που παράγει υποκείμενα πρόθυμα να αυτοεπιτηρούνται.
