«Βιβλίο και Πολιτισμός» το Σάββατο στο Ράδιο-Ένα

Αυτό το Σάββατο στην εκπομπή του «Ράδιο Ένα 102,5» «Βιβλίο και Πολιτισμός» με τη Σοφία Νικολάου, παρουσιάζουμε δύο νέα βιβλία που μόλις κυκλοφόρησαν και το κάθε ένα από αυτά αποτελεί ορόσημο στο είδος του. Το πρώτο αραβικό μυθιστόρημα που τιμήθηκε με το ξενόγλωσσο βραβείο Booker, «Οι κόρες της Σελήνης», κυκλοφόρησε στα ελληνικά αμέσως μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων για τον κορονοϊό και βρίσκεται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, σε πολύ καλή μετάφραση της Ελένης Καπετανάκη, την οποία θα έχουμε κοντά μας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg.
Το μυθιστόρημα της Τζόχα Αλχάρθι, που αφορά εκτός από το χθες και το σήμερα του Ομάν και την προσπάθεια χειραφέτησης των γυναικών, επίκαιρο σε κοινωνίες που μαστίζονται από στερεοτυπικές και σεξιστικές αντιλήψεις περασμένων αιώνων. Με μια παράξενη αφηγηματική τεχνική κάθε ήρωας κι ένας πυκνός μονόλογος, με σκόπιμα φλας μπακ στο απώτερο και το απώτατο παρελθόν κινείται ανάμεσα στην παράδοση και την νεωτερικότητα συνδέοντας τη καθημερινότητα με τους μύθους, τα παραμύθια, τους θρύλους και τις ποικιλόμορφες τελετές του Ομάν. Και το σημαντικότερο εδώ δεν είναι μόνο η μαγική λειτουργία των φυσικών δυνάμεων και η μοχθηρή συμπεριφορά των δαιμονίων, αλλά και η συμβολική γλώσσα του ασυνείδητου – τα όνειρα καθώς και οι σκιές των νεκρών στη μνήμη μας αγγίζουν τον παραλογισμό και την καθημερινή τρέλα.
Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε συντροφιά με το μεταφραστή Κώστα Αθανασίου το μυθιστόρημα της Χιλιανής Νόνα Φερνάντες Σιλάνες, που γεννήθηκε στο Σαντιάγο, διάδοχος του Λουίς Σεπούλβεδα, το μίνι μυθιστόρημα της Space Invaders (Εκδ.Gutenberg, μτφρ, εισαγωγή, επίμετρο Κώστας Αθανασίου), συνομιλεί με τις πολιτικές εξελίξεις στη σημερινή Χιλή, θέτει το μεγάλο ερώτημα: Τι θα μπορούσαν να κάνουν τότε; Τι θα έπρεπε να είχαν κάνει τόσα χρόνια; Η ιστορία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο κείμενο της.
Τι χρειάζεται να κάνουν σήμερα; Πώς μπορεί η γενιά της να βγει επιτέλους από αυτό το φασιστικό παιχνίδι; Μόλις πριν από 7 μήνες, τον Οκτώβριο του 2019, ο λαός της Χιλής βγήκε στους δρόμους τσακισμένος από τη φτώχεια και την καταστολή, και πληγώθηκε διαδηλώνοντας ενάντια στην κυβέρνηση του νεοφιλελεύθερου Σεμπαστιάν Πινιέρα. Η Φερνάντες παρακολουθεί τις προσπάθειες να ξεπλυθεί η πολιτική, θεσμική, οικονομική κληρονομιά της δικτατορίας, και εξερευνά το «χρέος της μνήμης» που έχει η λογοτεχνία και τον έλεγχο της μνήμης και της λήθης, ζητώντας «δικαιοσύνη και αλήθεια» σε ένα κόσμο που τα θέματα αυτά είναι καυτά όχι μόνο για τη Χιλή αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Η Φερνάντες μια επαναστατική φωνή για το ντροπιαστικό καθεστώς της Χιλής στα χνάρια του Νερούδα και της Αλιέντε.