Δεκατρία χρόνια συμπληρώθηκαν από την απώλεια του Κώστα Κόγια, ενός ανθρώπου που στον Βόλο δεν θυμούνται απλώς ως συνδικαλιστή, αλλά ως έναν μαχητή της καθημερινότητας. Η ανάρτηση της συζύγου του, Λίτσα Ρητά-Κόγια, για το «φευγιό» του στις 27 Απριλίου 2013, επανέφερε μνήμες και συναισθήματα για μια μορφή που είχε ταυτιστεί με την αγωνία των επαγγελματιών σε δύσκολα χρόνια. Για πολλούς, ήταν από εκείνους που δεν έμεναν στα λόγια, αλλά έμπαιναν μπροστά, δίνοντας φωνή σε όσους λύγιζαν από φόρους, κρίση και αβεβαιότητα. Κι ίσως αυτό είναι που αγγίζει ακόμα περισσότερο, ότι ένας άνθρωπος που έδινε κουράγιο στους άλλους, δεν κατάφερε τελικά να αντέξει ο ίδιος το βάρος της εποχής. Στον Βόλο, το όνομά του δεν ξεθώριασε. Αντίθετα, επιστρέφει κάθε τόσο, σαν μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι κάποιοι δεν πέρασαν απλώς, αλλά άφησαν πίσω τους αποτύπωμα που επιμένει.
