Με αφορμή το γεγονός ότι ο Δημόκριτος αρνείται να κάνει έρευνα για τα βαρέα μέταλλα σε έδαφος και αέρα στο Βόλο, ο δημοτικός σύμβουλος, κ. Κώστας Γαργάλας έλεγε πως « Πράγματι, αν όσα υποστήριξε η Αντιπεριφερειάρχης είναι αλήθεια ( αυτή είναι η σημερινή παραδοχή) και ο Δημόκριτος , ως αυτοδιοικούμενο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου υπό την άμεση εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Ανάπτυξης, αρνήθηκε να αναλάβει τις μετρήσεις βαρέων μετάλλων (φυσικά φαντάζομαι με την ανάλογη αμοιβή) σε αέρα και έδαφος τότε ,εκτός του ότι αυτό είναι σκάνδαλο πρώτου μεγέθους που αφορά στο ίδιο το Ίδρυμα και την Διεύθυνσή του, καθιστά και τον πολίτη εξαιρετικά καχύποπτο απέναντι ακόμα και στις μετρήσεις που ο Δημόκριτος έχει ήδη πραγματοποιήσει. Και που δεν συμπεριελάμβαναν όπως γνωρίζουμε μετρήσεις στο έδαφος. Που είναι όμως και το σημαντικότερο, γιατί το έδαφος είναι ο τελικός αποδέκτης των διοξινών, των βαρέων μετάλλων και της ρύπανσης γενικώς. Όπως και κάθε ζωντανός οργανισμός που πατάει σ’ αυτό. Κι έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα και αυτό το παιχνίδι με το μπαλάκι που παίζεται με τρεις παίκτες , εξ αρχής βέβαια παιζόταν έτσι, είτε με την καύση των σκουπιδιών, είτε με τις οσμές που κυριαρχούν στην πόλη all weather, είτε με το εργοστάσιο παραγωγής SRF και με επιμερισμένες τις ευθύνες και αναλογικά με την ιδιότητα του κάθε ενός απ’ αυτούς ( Υπουργείο, Περιφέρεια, Δήμος), κινδυνεύει να χαθεί εκτός από το “παιχνίδι” και το ίδιο το μπαλάκι. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς την άρνηση του πιο σοβαρού Επιστημονικού Κέντρου της χώρας που είναι ο Δημόκριτος, καημένε συμπολίτη;».
