«Ήταν αρχές του 1990 όταν πήγα να εργαστώ στην ομάδα της Γιάννας Φλώρου στην ιατρική σχολή του Harvard . Δούλεψα μαζί περίπου 2 χρόνια στην απομόνωση και χαρακτηρισμό του γονιδίου spa του surfactant του πνεύμονα . Όταν γύρισα Ελλάδα είχαμε συνεχή επαφή και ξαναπήγα τα Χριστούγεννα του 1995 για περίπου 5 μήνες αφού είχα εκλεγεί στο ΠΘ . Φέτος κλείσαμε 30 χρόνια γνωριμίας και περάσαμε μαζί μια όμορφη εβδομάδα στο σπίτι τους με την γυναίκα μου . Την ρώτησε η Χαριτίνη για μένα τότε που με βλέπετε το 1990. Πώς ήμουνα . «Ερχόταν κάθε Πέμπτη στο γραφείο μου όταν ερχόταν το περιοδικό Science και Nature και περίμενε πότε θα τα φέρουν στη θυρίδα μου και ήθελε να τα διαβάσει πρώτος -πρώτος για λίγη ώρα . Είχε μια φοβερή έφεση για γνώση».Έτσι είναι ακόμη . Ξυπνάω και κοιμάμαι με το μυαλό στα πειράματα . Όσοι πετύχατε παιδιά σε οποιαδήποτε σχολή ανεξάρτητα από το βαθμό σας , θα πετύχετε αν αγαπήσετε αυτό που κάνετε . Αυτό όμως θέλει αφοσίωση ενσυνείδητη. Να ξεχάσετε χρόνο και κόπο. Αν μπορέσετε να εμπνευστείτε από την επιστήμη . Ο καθηγητής φαρμακολογίας στην Αμερική Tom Dahl στη σχολή είχε πρώτο πτυχίο αγγλική φιλολογία . Άρα αφήστε αυτά που λένε για αριστείες και μετριότητες . Αγαπήσετε το αντικείμενο . Και ξεκινήστε το ταξίδι» προτρέπει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Δημήτρης Κουρέτας.
