«Η δυσαρμονία της ύπαρξης των άσχετων σε καίριες θέσεις όπως αυτών του Υπουργού Δημόσιας τάξης και του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας καθορίζουν το βίωμα της ενότητας και της ισορροπίας του Σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας. Η προσωπική αφοσίωση τους σ’ αυτή την ιδέα, αποτελεί έκφραση ανάγκης και αυτοσυντήρησης όχι μόνο του ιδίου Σώματος αλλά ολόκληρης της κοινωνίας. Η κατανόηση της αστυνομικής φύσης, προϋποθέτει εμπειρία, πρωτοβουλία, συνεργασία και δημοκρατικό προσανατολισμό. Χωρίς πολιτικές εξαρτήσεις και μεσολαβητικούς ψυχαναγκασμούς του τύπου «βαθμολογικής και πειθαρχικής εξάρτησης και ιδεολογικής τοποθέτησης». Χωρίς ρουσφετολογικές αδυναμίες και μελλοντικές διευκολύνσεις. Οι κοινωνικές συνθήκες και η ραγδαία αύξηση της εγχώριας και αλλοδαπής εγκληματικότητας απαιτούν νέες τεχνικές αστυνόμευσης και αντιμετώπισης του εγκλήματος. Οι προσωπικές τοποθετήσεις των εκάστοτε Υπουργών και Αρχηγών με κριτήριο μόνο την ιδεολογική ταύτιση με την οποιαδήποτε παρούσα κυβέρνηση αποτελεί πια παρωχημένη προϋπόθεση με ανταλλακτική πρόθεση. Μια αγορά προσωπικότητας χωρίς ταυτότητα. Αποτέλεσμα όλων αυτών των εκάστοτε κυβερνητικών επιλογών είναι η απορύθμιση και η δυσλειτουργία των διοικητικών δομών, το αίσθημα κατωτερότητας των στελεχών, η έλλειψη και η ασάφεια νομικής κάλυψης και τέλος η θεμελιώδης αστάθεια της δημοκρατικής συμπεριφοράς. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν καθορίζοντας τα της Αστυνομικής λειτουργίας κάνοντας την αρχή από την φυσική κεφαλή του Σώματος. Θα έπρεπε να είναι πρόσωπο αιρετό, αποδεκτό, έμπειρο, με τις ανάλογες αξιακές γραμματειακές, εμπειρικές και πεζοδρομιακές γνώσεις που απαιτεί το αντικείμενο, βγαλμένο από τους κόλπους του ιδίου του Σώματος και όχι προσωπικό απόκτημα του εκάστοτε εξαρτώμενου από την δική του καρέκλα πολιτικά προϊστάμενου» σημειώνει ο συμπολίτης, κ. Κώστας Παρδάλης.
