«Ο προγραμματισμός των έργων που αφορούν σε όλο το Νομό που κατά καιρούς πλήττεται σε διαφορετικά σημεία και περιόδους γίνεται κατόπιν εντοπισμού χρόνιων προβλημάτων, επιτακτική αντιμετώπιση ζητημάτων, αιτημάτων που αξιολογούνται, αναγκών, έκτακτων περιστατικών, χρηματοδοτικών εργαλείων που έχουν καταληκτικές ημερομηνίες, που έρχονται ονοματισμένα και στοχευμένα σε συγκεκριμένους κωδικούς και για συγκεκριμένη χρήση. Οι διαδικασίες ολοκλήρωσης των διαγωνιστικών διαδικασιών, βάσει των όσων ορίζει ο Νόμος απαιτεί 6 μήνες και περισσότερο… Έργα που έχουν λοιπόν συμβασιοποιηθει, που έχουν δοθεί με συγκεκριμένη στόχευση και τίτλο μετά από αίτημα που τη δεδομένη στιγμή ήταν υποστατο, δε μπορεί να αλλάξουν χρήση… Εξάλλου και ως υποθετικό σενάριο δε θα μπορούσε να ισχύσει.. Δηλαδή να καταλύεται η οργάνωση και ο προγραμματισμός έργων κατά περίπτωση… Πχ όταν η Σκόπελος ή το Νότιο Πήλιο πριν 2 χρόνια και 1 χρόνο αντίστοιχα επλήγησαν, δε σταματήσαμε ούτε τη δέσμευση των χρημάτων στο Ξορύχτι, ούτε το κλειστό της Ζαγοράς παρότι ο κόσμος στη Σκόπελο δεινοπαθούσε, ούτε τα ασφαλτικά το 2016 του Ανατολικού Πηλίου που πριν την πλημμύρα της 26ης Φεβρουαρίου είχαν αλλάξει όλη την περιοχή της τάξεως των 7 εκ ευρώ… Όπως δε σταματήσαμε και έργα σε όλο το Νομό που είχα ήδη πάρει το δρόμο τους. Μετά την εν λόγω πλημμύρα έγιναν με ταχύτατες διαδικασίες όλα και με το παραπάνω…όμως η οριστική αποκατάσταση δε μπορεί να επέλθει με το πάτημα ενός κουμπιού ούτε με το μηδενισμό των πάντων και την επιλεκτική μνήμη Επειδή με μαγικό ραβδί ακόμα δε βρήκαμε τρόπο και συνεπώς πρέπει να γίνουν με τον τρόπο που εφαρμόζονται στον αληθινό κόσμο και όχι τον κόσμο του Χάρρυ Πότερ συνεχίζουμε με γνώμονα την επί ίσοις όροις αντιμετώπιση ενός Νόμου με 2 βουνά, 4 νησιά και 1200 χλμ επαρχιακό δίκτυο» επισημαίνει η αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας, κ. Δωροθέα Κολυνδρίνη.
