«Πάντως τέτοια «δραστική» πολιτική πρόταση, ενιαία, συγκεντρωτική και ολίγον επιθετική από τον Γερμανοολλανδό δεν είχαμε ξαναματαδεί. Κάτι σαν καινούργιο χάπι κατά του κορωνοϊού. Να το καταπίνεις και να νομίζεις ότι γιατρεύεσαι. Πάντα στις συμφωνίες πηγαίναμε με κατεβασμένα τα εσώρουχα και περιμέναμε την μνημονιακή στύση, την διλημματική πρόταση και το ασφαλές πήδημα. Διογκώναμε την εχθρική πρόταση, έτσι για υπερβολική φόρτωση των μέτρων, διαρρέαμε την ασυμφωνία και τις αδιαπραγμάτευτες αντιρρήσεις μας, επισημαίναμε τις κόκκινες γραμμές μας, έτσι για ανύψωση του εθνικού μας γοήτρου και τελικά καταπίναμε τα λιγότερο ελαστικά μέτρα και ανακοινώναμε ότι οι δανειστές συμφώνησαν με την δική μας θεωρία και υπαναχώρησαν στις απαιτήσεις τους.
Τέλος αλλάζαμε χρωματισμό στις κόκκινες γραμμές μας και τις κάναμε λιγότερο έντονες και πιο ροζουλιές, έτσι για να μην νοιώθουν και αυτοί απογοητευμένοι. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά λοιπόν! Ικανοποιημένες όλες οι πλευρές! Η αντιπολίτευση βέβαια εγκλωβισμένη στα λάθη του παρελθόντος της, αναμασά δια στόματος του αρχηγεύοντος τις επιθετικές πλην όμως ξανατυπωμένες μετριότητες του παρελθόντος, τονίζοντας για άλλη μια φορά την ιδεολογική και πολιτική της ανικανότητα, ανασυντάσσοντας τάχαμου τις δυνάμεις της για μια αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.
Και κείνα τα έρμα υπόλοιπα των πολιτικών κομμάτων, βολοδέρνουν στα ανεμίσματα της σκόνης που σηκώνει ο αέρας των δαχτύλων, πότε της κυβέρνησης και πότε της αντιπολίτευσης, μπας και κολλήσουν ως πολιτική τσόντα σε κάποιο χέρι από τα δυο και σώσουν έτσι την πολιτική τους υπόσταση. Σύσσωμο λοιπόν όλο το πολιτικό σκηνικό αντιδρά στις απαιτήσεις της Γερμανοολλανδικής τρόικας, άλλοτε με την κραυγή πνιχτής φωνής και εξωφθάλμιο γούρλωμα κατά την διάρκεια της συνουσίας και άλλοτε με εγκάρδιο χαμόγελο και φιλικό χτύπημα στην πλάτη, ψελλίζοντας την γνωστή παροιμία κάπως τροποποιημένη για λόγους ειρωνικούς «π… .. Αγά μ’ να αγιάσω» σημειώνει ο κ. Κώστας Παρδάλης.
