«Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής ψηφίστηκε βρίσκοντας γόνιμο έδαφος σε έναν ηθικό πανικό που είχε έντεχνα καλλιεργηθεί τα αμέσως προηγούμενα χρόνια σχετικά με την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο υποψηφίων με πολύ χαμηλή βαθμολογία και με τα συναφή ψεύδη περί «αιώνιων φοιτητών». Γραφίδες των συστημικών ΜΜΕ που εκ συστήματος στρεβλώνουν τα δεδομένα, αλλά και πολλοί συνάδελφοι καθηγητές, σε ιδιωτικές ή δημόσιες τοποθετήσεις, δεν έκρυβαν την αγανάκτησή τους για τον χαμηλό πήχη εισαγωγής, για τους αστοιχείωτους νέους φοιτητές ή για την άθλια κατάσταση των Λυκείων. Μια αγανάκτηση κραυγαλέα απρόθυμη να κατανοήσει το γεγονός ότι οι σύγχρονες εξελίξεις (κοινωνικές, οικονομικές και τεχνολογικές) έχουν μορφοποιήσει τα νέα παιδιά με τελείως διαφορετικό τρόπο από ότι οι προηγούμενες γενιές. Νομίζω πως, πέρα από τις ύπουλες και ιδεοληπτικές μεθοδεύσεις της Κυβέρνησης εναντίον του Δημόσιου Πανεπιστημίου, πρέπει να μπει στο στόχαστρο και αυτή η τεχνοκρατική και στενόμυαλη αντίληψη που θεωρεί τις στιγμιαίες επιδόσεις στις εξετάσεις ως το απόλυτο εισιτήριο για το μέλλον, ή που βλέπει την διανοητική πειθάρχηση και προσαρμογή που υποβάλλουν οι εξετάσεις ως την απόλυτη αρετή του μελλοντικού επιστήμονα και πολίτη» σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Κώστα Μανωλίδη.
