«Στην καθημερινότητα μου υπάρχουν συνεργάτες , συνέταιροι, φοιτητές , εταιρείες που συνεργαζόμαστε , ξένα εργαστήρια , περιφέρειες , δήμοι , υπουργεία . Όλα αυτά δημιουργούν πιέσεις που όμως δεν επιτρέπεται να γίνει κάποιο λάθος που θα κοστίσει στους από κάτω . Πρέπει να προστατεύονται όλοι. Μερικές φορές όμως έχεις πραγματικά δύσκολες ώρες. Θα δώσω ένα παράδειγμα. Πριν μερικά χρόνια έδινε μάθημα κάποιος που ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας και ετοιμαζόταν για κάποιους ολυμπιακούς αγώνες . Έγραψε 4.5. Ήρθε και με βρήκε να μου πει ότι την προηγούμενη μέρα δεν κοιμήθηκε από την κούραση της προπόνησης. Από μέσα μου ως πολίτης τον θαύμαζα . Ως καθηγητής όμως έπρεπε να είμαι αμερόληπτος όπως με θέλουν όλοι. Δίκαιος , ψύχραιμος και δυνατός σαν θεός . Δεν είμαι όμως θεός. Ως καθηγητής δεν έπρεπε να αδικήσω κανέναν . Αυτός κρινόταν ως βιοχημικός και όχι ως αθλητής. Και ως βιοχημικός ήταν λίγος. Τον έκοψα .Βγήκα μια βόλτα και κοίταζα το κτίριο και έλεγα ότι είμαι εδώ για να είμαι δίκαιος. Δεν ξέρω αν πάντα παίρνω σωστές αποφάσεις. Πάντα υπάρχει δεύτερη και τρίτη άποψη. Όμως πρέπει να παρθεί μια απόφαση. Κάπου κάπου ακούω για αυτόν . Τελικά πέρασε σε επόμενη εξεταστική. Τώρα ζει στο εξωτερικό . Από τότε δεν ξαναβρεθήκαμε πότε . Ίσως να είχε να μου πει παράπονο . Μπορεί» ανέφερε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Δημήτρης Κουρέτας.
