«Η πρόκληση για τη φιλελεύθερη δημοκρατία είναι όχι να παγιώσει, αλλά να γεφυρώσει, κατά το δυνατό, τους δύο «κόσμους», εντάσσοντας στο «σύστημα» και τους χαμένους της κρίσης. Και θα το επιτύχει όχι φυσικά προσχωρώντας στην ατζέντα του λαϊκισμού και του εθνικισμού, αλλά υπερασπιζόμενη την ανοιχτότητα και διατυπώνοντας ένα νέο αξιακό, πολιτικό, θεσμικό και κοινωνικό πρόταγμα, που θα εξασφαλίζει σε όλους μια «θέση κάτω από τον ήλιο» και θα δίνει νέο περιεχόμενο στον πολιτικό άξονα Δεξιάς – Αριστεράς. Σε διαφορετική περίπτωση, οι «εκτός των τειχών» θα συνεχίσουν να γίνονται βορά του εθνολαϊκισμού. Η πρόκληση αφορά πολύ περισσότερο τη σοσιαλδημοκρατία, που είναι και η μεγάλη χαμένη της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Μπορεί η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία να εκφράσει την ελπίδα, προσφέροντας ταυτόχρονα θετική διέξοδο στον φόβο; Μπορεί, με άλλα λόγια, να είναι αταλάντευτα από την πλευρά της ανοιχτής κοινωνίας και ταυτόχρονα να εκφράσει μια νέα κοινωνική συμμαχία ανάμεσα σε αυτούς που είναι ανταγωνιστικοί στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, και σε αυτούς που δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις; Μοιάζει εκ πρώτης όψεως με τετραγωνισμό του κύκλου, αλλά δεν βλέπω να έχει άλλη επιλογή» σύμφωνα με την άποψη που εξέφρασε ο πρώην δήμαρχος Βόλου, Πάνος Σκοτινιώτης.
