«Σκέφτομαι τελευταία ότι όλοι θα έρθουμε αντιμέτωποι με τις επιλογές μας αυτές τις μέρες. Όσοι παντρευτήκαμε άτομο που μετά βίας αντέχουμε πάνω από δύο ώρες θα τρελαθούμε κλεισμένοι μαζί του μέρες και μέρες ολόκληρες. Όσοι προτιμήσαμε τον μοναχικό βίο (εννοώντας τα μπαρ και τα ξενύχτια) αλλά δεν αντέχουμε τη μοναξιά θα δοκιμαστούμε. Όσοι κάναμε παιδιά επειδή αυτό κάνουν όλοι, έχοντας κατά νουν πως θα είναι παρκαρισμένα σε πεθερικά και παιδικούς σταθμούς, θα πάθουμε νευρική κρίση με τα παιδιά στα πόδια μας απαιτητικά και εγκλωβισμένα επί 24ωρου βάσεως. Όσοι μάθαμε να ψάχνουμε απέξω κι όχι από μέσα τη διασκέδασή μας, όσοι δεν έχουμε εσωτερικές πηγές δηλαδή, θα τα βρούμε πολύ σκούρα τώρα που έκλεισαν τα πάντα και είμαστε αναγκασμένοι να σκεφτούμε. Είναι πράγματι το τέλος του κόσμου αλλά και του κόσμου μας όπως τον ξέραμε…
ΥΓ …και αυτό το λέω για καλό» έλεγε η συμπολίτισσα συγγραφέας, κ. Λένα Διβάνη.
