«Συμπαρίσταμαι ολόψυχα στην θλίψη αλλά και στην αγωνία του Γιάννη και της μητέρας του Βασίλη. Πάντα θαύμαζα την ψύχραιμη και ώριμη προσέγγισή του σε μια σειρά ζητημάτων . Από το Μουσικό Σχολείο ακόμα που γνωριστήκαμε όταν τα παιδιά μας τον είχαν καθηγητή. Βέβαια ο χαμός του Βασίλη δεν αντιμετωπίζεται. Όμως η διαφύλαξη της αξιοπρέπειας της οικογένειας και η ανάδειξη της αλήθειας ,όπως ο Γιάννης την ορίζει, είναι αδιαπραγμάτευτες απαιτήσεις. Κι επειδή δεν έχω καμιά εκτίμηση ούτε στους Χρυσοχοίδηδες ούτε και στους άβουλους Εισαγγελείς ενώνω κι εγώ την φωνή μου με την φωνή της οικογένειας, απαιτώντας τιμωρία των ανθρώπων των δυνάμεων καταστολής που ξεκίνησαν το κακό. Και που πολύ εύκολα μια ευαίσθητη και νεανική προσωπικότητα μπορεί να το κάνει ,άθελά του ενδεχομένως, ακόμα μεγαλύτερο. Όπως πιθανόν έγινε και με τον Μπίλ» σχολιάζει ο κ. Κωνσταντίνος Γαργάλας.
