«Κι αν οι δικαστές δεν μπορούν να διακρίνουν το δίκαιο από το άδικο και χρησιμοποιούν τους νόμους ως άλλοθι των αποφάσεών τους ( γιατί μην ξεχνάμε πως κι αυτοί στην προσωπική τους ζωή έχουν πολιτικές απόψεις και καλά κάνουν) τι θα έπρεπε να γίνει; Μα να αλλάξουν οι νόμοι. Κι αυτό δεν είναι δουλειά των δικαστών. Είναι καθήκον του νομοθέτη. Και νομοθετικό σώμα είναι η Βουλή των Ελλήνων με την όποια σύνθεση εκάστοτε διαθέτει αλλά και τις όποιες συγκλίσεις μεταξύ κομμάτων και προσώπων μπορεί να υπάρξουν. Και σήμερα είναι επιτακτική αυτή η ανάγκη. Γιατί τρέμω στην ιδέα πως ο φίλος , ο γιος, η κόρη , ο ανεψιός, ο διπλανός μου θα καταδικαστεί 13 χρόνια γιατί «τόλμησε» να πει καλημέρα σε κάποιον-α ή και να έχει σχέση μαζί με κάποιον-α που μπορεί να φέρεται, από γνωστούς και περίεργους μηχανισμούς, πως έχει κάνει κάποιες άλλες δικές του επιλογές και αργότερα κατηγορείται γι’ αυτές. Ή να κάνει παρέα ή και να ζητήσει για μια στιγμή τον σκούφο του διπλανού του για να τον φορέσει σε μια συναυλία ή σ’ ένα πάρτι και λίγο αργότερα το DNA του να βρεθεί στα εργαστήρια κάποιας υπηρεσίας. Ή ακόμα χειρότερα να του πέσει μια τρίχα σε μια καρέκλα που λίγο αργότερα κάποιος άλλος χρησιμοποίησε ο οποίος, αδίκως ή δικαίως, κατηγορήθηκε και να πρέπει να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας αλλά περαστικός και άνθρωπος. Και μεταξύ μας στους πολύ δύσκολους καιρούς, σημερινούς και χθεσινούς, εμπιστοσύνη σε κανέναν. Ιδιαίτερα σε εντεταλμένους μηχανισμών» επεσήμανε ο δημοτικός σύμβουλος Βόλου, κ. Κώστας Γαργάλας.
