«Τ’ είχες Γιάννη’ μ. Τ’ είχα πάντα. Τι τσινιάρικη φοράδα είν’ αυτή η Ελλάδα και δεν μποράνε να την κάνουν ζάφτι; (Λουντέμης) Σύμφωνα με κάποια ξένη μυθολογία, όταν ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο και τους διαφόρους λαούς, έπεσε να κοιμηθεί. Όταν ξύπνησε αντιλήφθηκε ότι είχε δημιουργηθεί ένα μεγάλο πρόβλημα. Ο Έλληνας με την εξυπνάδα του και την καπατσοσύνη του είχε βάλει όλους τους άλλους λαούς στη σειρά και τους καταδυνάστευε. Πάνσοφος ο Θεός, όπως είναι, βρήκε αμέσως τη λύση. Με τα ίδια ακριβώς υλικά (τα οποία ομολογουμένως δεν είναι και πολύ καλής ποιότητας) έφτιαξε έναν άλλο Έλληνα και ξανάπεσε να κοιμηθεί. Την άλλη μέρα βρήκε όλους τους λαούς να κάθονται σε έναν μεγάλο κύκλο, να γελούν ευχαριστημένοι και στη μέση δύο Έλληνες να τσακώνονται. Το δίδαγμα του μύθου είναι εξαιρετικά απλό. Αυτά και έτερον ουδέν. Ευτυχείτε! (Εμβολιασμένοι και Ανεμβολίαστοι)» έλεγε η συμπολίτισσα συγγραφέας, κ. Μαρία Ζαχαριά.
