«Βάζω πλώρη για τη Κρήτη καραβάκι αλαργινό
συντροφιά κι αποσπερίτη κι Αι Νικόλα οδηγό
από Πειραιά- Σητεία μονορούφι μια βραδιά
η γαλάζια μου πορεία θάλασσα και λευτεριά.
Ξεκινάει το καραβάκι με σορόκο και γαρμπή
κι ούτε ένα συννεφάκι ούτε μία αστραπή
μηχανούλα από σόι και εξάμετρα πανιά
δέκα φίλοι όλο μπόι όλοι μια τρελή γενιά.
Τη γαλάζια μου πατρίδα μόνο εγώ τη κυβερνώ
σε βροχή και καταιγίδα έχω δίπλα μου Θεό
κι αν αγέρας με συντρίψει πόλεμος μ’ επισκεφθεί
Παναγιά θα με στηρίξει κι η ψυχή ας λυτρωθεί.
Κι από κει κόντρα στο ρεύμα Κύπρο- Καστελόριζό
η καρδιά μου κάνει νεύμα και εγώ ακολουθώ
γύρα σ’ όλα τα νησιά μας μια αλυσίδα μια γροθιά
Ρόδος Ψέριμος και Σύμη μια ανάσα μια αγκαλιά.
Μια Ελλάδα μία Κύπρος δυο σημαίες μια φωνή
μια θυσία μία μοίρα μια ψυχή μας οδηγεί
ίδιο σόι ίδιο αίμα δυο καρδιές σ’ ένα κορμί
η Ελλάδα μας η μάννα και η Κύπρος το παιδί.
Ακούστε με λοιπόν εσείς που δόλια με θωρείτε
αυτή η θάλασσα η πλατιά που βλέπετε φρουρείται
απ’ τον Χριστό τη Παναγιά των Άγγελων τα σμήνη
Ελλάδα Κύπρος στη Τουρκιά στα όνειρα θα μείνει» γράφει ο συμπολίτης, κ. Κώστας Παρδάλης.
