«Στις 27 Ιουνίου του 1999 πέθανε ο πρωτεργάτης της χούντας των συνταγματαρχών του 1967 , Γεώργιος Παπαδόπουλος. Η επταετία της Χούντας σημαδεύτηκε από σκάνδαλα , πολλές περιπτώσεις χρηματισμού και ευνοιοκρατία . Το σκάνδαλο με τα λεγόμενα θαλασσοδάνεια του συνταγματάρχη Λαδά, που έμεινε κοροϊδευτικά στην ιστορία ως «ο κύριος καθαρά χέρια», το σκάνδαλο με τα σάπια κρέατα του συνταγματάρχη Μπαλόπουλου και οι τεράστιες χρηματικές δαπάνες για τα πάρτι και την πολυτελή ζωή του αντισυνταγματάρχη Ρουφογάλη που ο Παπαδόπουλος έκανε υποστράτηγο και του είχε αναθέσει τη διεύθυνση της ΚΥΠ, δηλαδή του εθνικά κρίσιμου τομέα των μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος τότε εξασφάλιζε τη χορήγηση δανείων σε υποστηρικτές της χούντας, επιβαρύνοντας τις ελληνικές δημόσιες τράπεζες . Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του Αλέξανδρο Ματθαίου Υπουργό Γεωργίας, ο Λαδάς έκανε ένα ξάδερφό του στρατηγό και διοικητή της ΑΣΔΕΝ και έναν άλλο Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, ο στρατηγός Βασίλης Καρδαμάκης διορίστηκε διοικητής της ΔΕΗ και ο στρατηγός Αλέξανδρος Νάτσινας ,πρώην αρχηγός ΚΥΠ με τεράστιες ευθύνες για το σχέδιο ΠΕΡΙΚΛΗΣ και το παρακράτος, διορίστηκε Πρόεδρος στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος διόρισε τον ένα αδελφό του, τον Κώστα , Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως, περιφερειακό διοικητή Αττικής και Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ και τον άλλο , τον Χαράλαμπο , που τον αποκαλούσαν ειρωνικά “μπον φιλέ” , επειδή συνήθιζε να τρώει καθημερινά στα εστιατόρια ακριβών ξενοδοχείων μαζί με τη φρουρά του και τους υπαλλήλους του , Γενικό Γραμματέα στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Τελικά ο Παπαδόπουλος μπορεί να πέθανε , όμως οι πρακτικές και οι χουντικού τύπου μεθοδεύσεις μας στοιχειώνουν ακόμη» επισημαίνει ο κ. Στέφανος Πουλάκης.
