«Επειδή για ακόμη μια φορά ξεκίνησε η γνωστή σπέκουλα σχετικά με τη «γενιά του Πολυτεχνείου» που κατέστρεψε την Ελλάδα, οφείλουμε να ξεκαθαρίζουμε ορισμένα πράγματα: 1. Το γεγονός πως ορισμένοι, μετρημένοι στα δάχτυλα, έχτισαν καριέρες πάνω στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, δεν συνεπάγεται πως όσοι αγωνίστηκαν ενάντια στη χούντα λειτούργησαν με παρόμοιο τρόπο. 2. Η όγδοη χρεοκοπία του Ελληνικού κράτους, δεν οφείλεται (μόνο) σε πολιτικές πρακτικές από το 1974 και μετά, αλλά σε διαχρονικές παθογένειες της Ελληνικής πραγματικότητας από το 1821. 3. Με την έκφραση «νεκροί του Πολυτεχνείου» δεν εννοούμε εντός του χώρου του Πολυτεχνείου, αλλά αναφερόμαστε στα περιστατικά εκείνων των ημερών. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι η μεγαλύτερη ιστορική απόδειξη πως οι μόνοι χαμένοι αγώνες, είναι αυτοί που δεν δόθηκαν ποτέ. Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες του σήμερα» ανέφερε ο κ. Άκης Καλαμαράς υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας Πολεοδομίας και Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
