«Παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στο άνδρο της Δημοκρατίας, μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να ξαναδιαβάσω και να περιδιαβώ στις σελίδες του Νίκου Παπαδάκη, όπου προσπαθεί να προσεγγίσει και να σκιαγραφήσει μέσα από την υφή της ιστορικής διόπτρας την ψυχή του εθνάρχη Ελευθέριου Βενιζέλου …Λίγο πριν πεθάνει ο Ελευθέριος Βενιζέλος, από την αυτοεξορία του στο Παρίσι, έλεγε στους συνομιλητές του. “Η μεγαλυτέρα μου επιθυμία είναι να ιδώ, πριν πεθάνω, το Εθνος ενωμένον, ψυχικώς όπως ήτο στα 1912-13. Η ιδέα αυτή με βασανίζει περισσότερο από κάθε άλλη…” … όπως διαφαίνεται οι “πόλεμοι” μόνο μας ενώνουν. Ας αξιοποιήσουμε έστω και αυτή μας τη διαστροφή. Φοβούμαι ότι στους παραδεισένιους κήπους του θεού και της ιστορίας, που βρίσκεται σήμερα ο εθνάρχης, η ιδέα αυτή θα εξακολουθεί πάντα να τον βασανίζει» καυτηρίαζε η αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας, κ. Δωροθέα Κολυνδρίνη.
