«Η κατοικία αποτελεί αγαθό ιδιαίτερης κοινωνικής σημασίας. Η προστασία της α’ κατοικίας πρέπει να συνεχιστεί. Ο νόμος του ΠΑΣΟΚ 3869/2010 ήταν ένα δίκτυ ασφαλείας για ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που εξαιτίας της κρίσης αδυνατούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Είχε όμως και τις ατέλειές του καθώς ήταν ένας “large” νόμος, όπου διευκόλυνε και πάρα πολλούς όχι πραγματικά αδύναμους δανειολήπτες να ενταχθούν για το σύνολο των οφειλών τους. Αυτό επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τις επισφάλειες των Τραπεζών και έφερε τα Ειρηνοδικεία σε καθεστώς καθημερινής τρέλας. Οι Κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ πρώτα και τώρα της Ν.Δ, με τις τροπολογίες που έφεραν, ουσιαστικά κατάργησαν την προστασία της α ’κατοικίας. Η στέγαση όμως, πέρα από αγαθό είναι και κοινωνικό δικαίωμα σε μία φιλελεύθερη κοινωνία με κοινωνικό πρόσημο. Αν θέλουμε, όμως, να είμαστε ρεαλιστές και επειδή η χώρα δεν έχει ξεφύγει από τον κίνδυνο της χρεωκοπίας πρέπει να ορίσουμε όρια στις κατοικίες που πρέπει να προστατεύσουμε έχοντας πάντα ως κριτήριο το δικαίωμα της ανθρώπινης και αξιοπρεπής στέγασης και διαβίωσης. Προστασία πρώτης κατοικίας μέχρι του ποσού των 150000 ευρώ για τετραμελή οικογένεια και για οφειλές από στεγαστικό δάνειο και μόνο (όχι από κάρτες, καταναλωτική δάνεια κ.α)» υποστηρίζει ο κ. Γιάννης Σακκόπουλος.
