«Η σύγχρονη πολιτισμική ηθική, προσαρμόζεται σιγά –σιγά στην ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα. Μια δυστυχία που αρχίζει και γίνεται, σιωπηρή διάσταση και δυναμική δομικής χειραφέτησης, επαναστατικής ενέργειας και παγιωμένης ρεαλιστικής έκφρασης. Μια εκχυδαϊσμένη ευαισθησία γυμνής παραδοξότητας άρχισε να διεισδύει ξαφνικά στην διχασμένη και παραμελημένη πραγματικότητα μας και να γίνεται φυσικό σύμπτωμα μιας βαθιάς δυσαρέσκειας προς κάθε τι παραδοσιακό, αναισθητοποιώντας την πεποίθηση, την κουλτούρα και την φυλετική και θρησκευτική συνείδηση. Σαν φυσικό αισθητικό ιδεώδες τρυπώνει ακάλεστο, στην καθημερινότητα μας ως σύγχρονη αίσθηση ταυτότητας και εγκαθιδρύει χειραγωγική και πολιτισμική αξίωση. Ένα διεστραμμένο είδος λογικής επιτίθεται στην κοινωνία των αδιάφορων πολιτών, επιδιώκοντας δογματική και σχιζοειδή σύγχρονη αισθητική, στην ταυτότητα, στην διαφορετικότητα του φύλου στην θρησκεία, στην εθνική ταυτότητα, στην πολιτισμική κουλτούρα. Το παράδοξο βέβαια αυτής της διευρυνόμενης ευαισθησίας, του γυμνού ρεαλισμού δια μέσου των εθνικών και θρησκευτικών μας συμβόλων, είναι η απάθεια της πολιτειακής παρέμβασης. Πολιτεία η οποία θεωρεί ότι κάθε μια τέτοια διεστραμμένη έλλειψη αυτοσυνείδησης, είναι εικαστική παρέμβαση και κατανόηση της ανθρώπινης φύσης στον πολυπολιτισμικό καμβά της εθνικής μας απελευθερωμένης αριστερής συναισθηματικής μεταβλητότητας» επισημαίνει ο συμπολίτης κ. Κώστας Παρδάλης.
