«Καινούργιοι πολιτευόμενοι και εν δυνάμει πολιτευτές, ξεκινούν με οράματα και ενθουσιασμό, έχοντας αυτοεκτίμηση και αποφασιστικότητα, καθαρή λαϊκή συνείδηση και συνειδησιακή ανεξαρτησία, δέσμιοι των υποσχέσεων τους σε αυτούς που τους επέλεξαν για την εκπροσώπηση τους στο κοινοβούλιο της αλήθειας. Αλλά αυτό πριν τις εθνικές εκλογές! Μετά; Μετά από την κατοχύρωση της επιδιωκόμενης καρέκλας και την βουλευτική νίκη, τα καθαρά προσωπικά οράματα γίνονται, «οράματα του κόμματος», η αυτοεκτίμηση «κομματική εξαρτώμενη μεταβλητή» σε συνάρτηση με την κομματική αυτοεκτίμηση, η αποφασιστικότητα «ασθενικό Εγώ», η συνειδησιακή ανεξαρτησία «προσωπική ευφυολογία» και η δέσμευση των υποσχέσεων « κάθετη χειροποίητη υποσχετική υπόδειξη». Μετά η αλήθεια μεταβάλλεται βαθμιαία σε ροζ αλήθεια, μετά σε θεσμοποιημένη δουλοπρέπεια, κατόπιν σε προς κολληματική ευπρέπεια και τέλος με την μέθοδο της αναρρίχησης και το ανελέητο γλείψιμο, από «ουραγοί βαστάζοι» εξελίσσονται σε «πρώτα βιολιά». Και μόλις εξελιχθούν σε πρώτα βιολιά και ισχυροποιηθούν με τα ισχυρά δεσμά της κομματικής μη αντικατάστασης, αρχίζει ο έρωτας με τον προσωπικό κουμπαρά, που διογκώνεται σε προσωπική χρηματοθυρίδα, στην συνέχεια σε συγγενική of shore και τελικά καταλήγει σε πρόσληψη νομικών και λογιστών για να βάλουν σε τάξη τα διάσπαρτα κομποδέματα που συνέλεξαν από αποταμίευση και σκληρή δουλειά. Και μετά; Σιγά-σιγά με πείσμα και αλεπουδιές προκειμένου να καλύψουν τα άνομα ακάλυπτα με μεθοδολογία και συντονισμό, υπό την πλαστή σκέπη μιας μπαμπέσικης πίεσης προχωράνε στην αμνήστευση όλων των ιδίων αδικημάτων, καταργώντας παλιούς και ψηφίζοντας νέους νόμους, αφενός για την μελλοντική παραβίαση των ξεχασμένων τυχόν παραφυάδων της νομοθεσίας που δεν προέβλεψαν και αφετέρου για να καταλαγιάσουν την λαϊκή αντίδραση των διαφωνούντων. Δύσκολο βέβαια να γίνει πιστευτή μια τέτοια ερμηνεία, διότι όπως ξέρουμε όλοι τα υφιστάμενα χρήματα στους αλλοδαπούς λογαριασμούς είναι όλα προϊόν νοικοκυροσύνης, εργασιακής παρακαταθήκης, ταπεινής προέλευσης και ερανικής φιλοπολιτικής δωρεάς. Είμαστε για γέλια και για κλάματα» καυτηριάζει ο συμπολίτης, κ. Κώστας Παρδάλης.
