Θέση στο θέμα που έχει προκύψει με τις εκατέρωθεν κατηγορίες μεταξύ υποψηφίων βουλευτών και στελεχών του Κινήματος Αλλαγής στη Μαγνησία, παίρνει ο Υπεύθυνος Συντονιστικής Επιτροπής ΚΙΝΑΛ Σποράδων, κ. Νίκος Τζούμας. Όπως αναφέρει « Όπου υπάρχει φτώχεια υπάρχει γκρίνια έλεγαν οι παλιοί και δεν είχαν άδικο, ούτε άδικο φυσικά έχουν οι γυροφέροντες των κομμάτων που ζούσαν με το όνειρο να γίνουν βουλευτές… είναι αυτοί που περισσότερο από τους άλλους ζητούν στο τέλος και τα ρέστα γιατί το αποτέλεσμα είναι αρνητικό… Είναι αυτοί που παίζουν και τα ρέστα τους με προσωπικές κινήσεις και φιλοδοξίες με αρνητικό πρόσημο φυσικά για τους χώρους που εκπροσωπούν. Μπορώ πολύ εύκολα να δώσω δεκάδες παραδείγματα πολιτικών ανδρών που βγήκαν πρώτοι σε ψήφους αλλά ο χώρος που εκπροσωπούσαν δέχτηκε αρνητικά τον ίδιο. Οι εκλογές όμως τελείωσαν και σίγουρα το ΚΙΝΑΛ δεν έκανε την έκπληξη που κάποιοι περίμεναν, ίσως και εγώ μέσα σε αυτούς… τουλάχιστον στο ξεκίνημα αυτής της προεκλογικής περιόδου… Η εξέλιξη της όμως μου έδειξε πως το τοπικό ΚΙΝΑΛ έκανε μια επανεκκίνηση με το παλιό ΠΑΣΟΚ – που δεν ήταν κακό για τότε – αλλά πλέον για τους νέους ανθρώπους ότι είναι παλιό, είναι χαλασμένο και δυστυχώς το οσφρίζεσαι από μακριά. Ήμουν και εγώ εκεί ξανά στους δρόμους στην επίσκεψη της προέδρου της κα Γεννηματά στο Βόλο και το μόνο που διέκρινα ήταν οι δημοσιογράφοι να είναι περισσότεροι από τους οπαδούς… δηλαδή ποιους οπαδούς, τους υποψηφίους βουλευτές λέω, που δεν έκαναν τον κόπο να φέρουν από 10 ψηφοφόρους ο καθένας, μόνο να στριμωχτούν αγωνιζόταν δίπλα στην πρόεδρο μην τυχόν και χαθεί κανένα κλικ λες και κάθε κλικ θα τους πρόσθετε και έναν σταυρό. Έναν σταυρό όμως για τον πολιτικό τους χώρο ούτε κουβέντα. Αντίθετα αυτό το «παλιό» έβαλε στο ψηφοδέλτιο υποψηφίους βουλευτές να ενισχύσουν με την διπλοσταυρίες τους αγαπημένα νέα πρόσωπα του ΚΙΝΑΛ, βλέπετε η σιγουριά της έδρας δημιουργεί μηχανισμούς, σχεδιασμούς,… αλλά ο λαός γελάει τελευταίος και είναι αυτός που αποφασίζει. Δεν θα γράψω για το μέλλον αυτού του χώρου όμως το θεωρώ πολύ δύσκολο να ανακάμψει. Ίσως μια απόφαση διάλυσης του ΚΙΝΑΛ να ήταν σοφότερη από κάθε άλλη».
