«Τελικά ποιές είναι οι κλώσσες αυτού του περιβόητου αυγού του φιδιού; Πολλοί αναφέρονται σ΄ αυτό χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι και οι ίδιοι έχουν γίνει άριστες κλώσσες και κλωσσάνε μετά μανίας το τέρας. Αυτός δηλαδή που δημιουργεί τις συνθήκες για την επώαση του κτήνους είναι άμοιρος ευθυνών; Ας παρακολουθήσουν με μεγαλύτερη προσοχή το αριστούργημα του Μπέργκμαν μήπως και καταλάβουν κάτι σχετικά με την πορεία του φασισμού από τη γέννησή του, ως την ωρίμανσή του και τις κοινωνικές συνθήκες που τον ευνοούν να επωάσει. Η φτώχεια και η τεράστια ανεργία στη δημοκρατία της Βαϊμάρης, το φθινόπωρο του 1923, εκεί όπου «ένα πακέτο τσιγάρα κοστίζει τέσσερα δισεκατομμύρια μάρκα» και «όλοι σχεδόν έχουν χάσει την πίστη τους στο μέλλον σπέρνει τον φόβο. Η κοινωνία ακροβατεί μεταξύ της εξαθλίωσης, της πολιτικής αστάθειας και της ηθικής έκπτωσης. Κοινό αίσθημα όλων: ο φόβος. Μέσα σ΄ αυτό το φόβο, υπάρχει μια μανιασμένη οργή. Όλοι φοβούνται σε βαθμό τρέλας. Όλοι οι πειθήνιοι υπάλληλοι, όλοι οι φτωχοί αγρότες που δίνουν σχεδόν τζάμπα τα προϊόντα τους, όλοι οι δάσκαλοι που δεν πιστεύουν πια αυτά που διδάσκουν. Οι άνθρωποι θα έκαναν τα πάντα για λίγα χρήματα. Αυτά για τότε. Σήμερα οι ζαβολιές και η υποκρισία του πολιτικού προσωπικού που άλλα σκέφτεται, άλλα λέει και άλλα πράττει υστερόβουλα και με μοναδικό γνώμονα το προσωπικό και το κομματικό συμφέρον είναι σαν να καλεί το τέρας στη σκηνή. Οι μεταγραφές, η αχταρμά ιδεολογία, η κατά μέτωπο επίθεση στα λαϊκά στρώματα θα έπρεπε να αφυπνίσουν την ελληνική κοινωνία για να ξεσηκωθεί , να δικάσει και να τιμωρήσει τους κεντρικούς υπαίτιους για την καταστροφή της ζωής μερικών εκατομμυρίων από εμάς. Αντ΄ αυτού η Χ.Α. απολαμβάνει την ανοχή τεράστιου μέρους της ελληνικής κοινωνίας καθώς κάποιοι ψευτοαριστεροί βλέπουν σε αυτήν έναν άτυπο σύμμαχο στον αγώνα εναντίων «των μνημονίων και της Ε.Ε. και πολλοί δεξιοί και ακροδεξιοί την γουστάρουν επειδή επιτίθεται σε «κουμμούνια» και «λαθρομετανάστες» τονίζει το μέλος του Εμπορικού Συλλόγου Βόλου, κ. Στέφανος Πουλάκης.
