«Οι εισοδηματικές κλπ ανισότητες προϋπήρχαν της πανδημίας, σε σπουδαίο βαθμό καθόρισαν το ποιοι θα χτυπηθούν σφοδρότερα από αυτήν –υγειονομικά και οικονομικά- και ταυτόχρονα ενισχύονται από την υφεσιακή δυναμική που «γεννά» η πανδημία. Πρόσφατη έρευνα ανέδειξε ότι, σε 37 οικονομίες τα 6/8 των νοικοκυριών είδαν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται από την αρχή της πανδημίας. Το ποσοστό μεταξύ των πιο φτωχών νοικοκυριών μάλιστα φτάνει στο 82%. Παράλληλα, σύμφωνα την Παγκόσμια Τράπεζα, το 2020 προστέθηκαν στους εξαθλιωμένους του πλανήτη ανάμεσα στα 88 και τα 110 εκατομμύρια άνθρωποι.
Ο συγκεκριμένος οργανισμός μάλιστα δίνει έναν αρκετά «συντηρητικό» ορισμό της απόλυτης φτώχειας ενός ανθρώπου, 1,9 $/ημέρα σε PPP του 2011. Αν χρησιμοποιήσουμε πιο σύνθετες μεθόδους εκτίμησης οι αριθμοί γίνονται αρκετά μεγαλύτεροι. Ταυτόχρονα, έτσι πυροδοτούνται οι ανισότητες, 500 άνθρωποι που βρίσκονται στις κορυφές των εισοδηματικών κλιμακίων, εν μέσω πανδημίας αύξησαν την περιουσία τους κατά 1,8 τρισ $, μεγέθυναν τον κύκλο εργασιών τους, ενίσχυσαν την χρηματιστηριακή τους θέση κοκ.
Άνθρωποι όπως ο Jeff Bezos της Amazon, ο Elon Musk της Tesla κλπ. Προφανώς οι κερδισμένοι και οι επιχειρήσεις τους δραστηριοποιούνται ως επί το πλείστον σε κλάδους των νέων τεχνολογιών, του ηλεκτρονικού εμπορίου κλπ, κλάδων δηλαδή που ενισχύθηκαν από το περιβάλλον που ανέδειξε η υγειονομική κρίση. Οι ανισότητες -για μια πλειάδα λόγων- ενισχύθηκαν σε πολλές των περιπτώσεων, μεταξύ των εργαζομένων χαμηλής και υψηλής ειδικεύσεις, μεταξύ των εργαζομένων που εργάζονται σε κλάδους που πλήττονται περισσότερο ή λιγότερο από την πανδημία, που μπορούν να προσαρμοστούν ευκολότερα ή δυσκολότερα στα νέα δεδομένα κλπ. Σε γενικές γραμμές, το ζήτημα της αύξησης των ανισοτήτων, είναι πολυπαραγοντικό, οι τρόποι και οι λόγοι που προκαλούν την αύξηση τους είναι πάρα πολλοί και ως εκ τούτου είναι αδύνατον να τους αναφέρω εδώ. Το σίγουρο είναι ότι με την «πανδημία των ανισοτήτων», που ενισχύθηκαν στην χώρα μας λόγω των πολιτικών των Μνημονίων, δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα.
Οι δομικές ανισότητες δεν αποτελούν απλά προσβολή στα ανθρωπιστικά ιδεώδη αλλά προκαλούν ανισορροπίες στην παραγωγική και οικονομική αποτελεσματικότητα, υπονομεύοντας ταυτόχρονα τους δημοκρατικούς θεσμούς» τονίζει ο συμπολίτης ιστορικός, κ. Χάρης Πουλάκης.
