Ας βάλουμε για λίγο στην άκρη το εάν έγινε ή δεν έγινε τελικά αστυνομικό ντου σε κινηματογράφο με ανηλίκους που έβλεπαν το Τζόκερ. Ας το πάρουμε μάλλον σαν αφορμή κουβέντας κι αν έχετε όρεξη ας μιλήσουμε για τα εξής: Πιστεύετε πως υπάρχει όντως στην σημερινή εποχή κάποιος ουσιαστικός λόγος για το όριο Κ18 σε ταινίες; Όταν αυτό είναι όχι μόνο πρακτικά ανεφάρμοστο, όχι μόνο τόσο αναχρονιστικό που πρέπει να το είχε πρωτοϋπογράψει η Βασίλισσα Φρειδερίκη ξέρω εγώ αλλά και βαθιά υποκριτικό, αν αναλογιστεί κανείς πως, νομικά, το δικαίωμα της σωματικής αυτοδιάθεσης και σεξουαλικής συναίνεσης ορίζεται στα 15(!). Σαφώς και ένας ανήλικος πρέπει να προστατεύεται από την νομοθεσία σε ότι αφορά την κατανάλωση αλκοόλ και τσιγάρων, ουσιών με ηθικά, ψυχικά και σωματικά πολύ “διαβρωτικότερα” και σοβαρότερα αποτελέσματα από ότι αυτά μιας ταινίας. Κι ας μην ξεχνάμε πως η “έκθεση” σε εικόνες βίας ενός 16χρονου, ας πούμε, σήμερα είναι πολύ μεγαλύτερη και ευκολότερη από ποτέ, χάρη στην διάδοση κι ευκολία πρόσβασης σε τεχνολογίες, (βλ. κινητά, ιντερνέτ, Youtube, Porntube, gaming κτλ, media στα οποία ένα απλό τικάρισμα στο Είμαι Άνω των 18 αρκεί για να δει ότι γουστάρει ή να επηρεαστεί και να διαμορφώσει το τί θα “γουστάρει” μελλοντικά). Και τέλος, ενώ κατανοώ πως οι νόμοι κάθε κράτους μέλους της ΕΕ λαμβάνουν υπόψη περιφερειακές και πολιτιστικές διαφορές, αδυνατώ να καταλάβω την μεγάλη (σε αυτές τις ηλικίες) απόκλιση και το γιατί ένα Ελληνόπουλο πρέπει να είναι 18 ετών για να δει το Joker ενώ στις περισσότερες άλλες χώρες είχε rating Κ16 και Κ17. Είναι τόσο πιο ανώριμο; Προσωπικά, θεωρώ πως η ανώτερη ουσιαστική ηλικιακή απαγόρευση για ταινίες θα έπρεπε να είναι το Κ15. Αλλά ποιοί και με βάση ποιά εκάστοτε κριτήρια αποφασίζουν τελικά την (α)καταλληλότητα στην χώρα μας; Μήπως χρειάζεται να τα ξανασκεφτούμε όλα αυτά;» αναρωτιέται ο συμπολίτης επιχειρηματίας, κ. Χρήστος Μάρτζος.
