«Συνέβη ακόμη μια θλιβερή και “σοκαριστική” (για όσους ανίδεους για το τι περνά μόνος του ο κάθε φαινομενικά “ισορροπημένος” και “πετυχημένος” συμπολίτης μας) αυτοκτονία (δια απαγχονισμού, στο κεντρικότατο μπαρ του) στην κοινωνία της πόλης μου.«Αρκετοί συνάνθρωποί μας δεν νιώθουν γαλήνιοι, ασφαλείς, αισιόδοξοι ή ισορροπημένοι. Κάποιοι ακροβατούν επικίνδυνα. Και όλο και περισσότεροι καταθλιπτικοί (κυρίως καταδιωγμένοι οικονομικά και εξαντλημένοι ψυχολογικά άντρες και κακοποιημένα γυναικόπαιδα…) αυτοκτονούν… Βοηθά όταν κάποιος που “εμπιστεύεται” ο/η ‘α-σθενής’, του/της μιλά για Ελπίδα και θεραπεία και δείχνει τους Τρόπους (ως ανθρώπινη σύνδεση, νοιάξιμο, πρακτική φιλοσοφία)…». Θα το δημοσιεύω κάθε χρόνο γιατί προφανώς πολλοί απο αυτούς που το χρειάζονται ΔΕΝ το διαβάζουν κι αυτοί που το διαβάζουν ΔΕΝ χρησιμοποιούν τις συστάσεις όπως πρέπει για έγκαιρη, αστιγμάτιστη κι ολοκληρωμένη θεραπεία και φιλοσοφημένη διαμόρφωση αυθεντικού κι ισορροπημένου εαυτού/ζωής/σχέσεων. Μόνο τα ονόματα αλλάζουν κάθε μήνα. Η τερατώδης επιδημία της Ελληνικής (σύγχρονης Δυτικής γενικότερα) προσωπικής απελπισίας» επισημαίνε ο συμπολίτης Δρ. Μάνος Ζαχαριουδάκης.
