«Αρχή δεκαετίας 90 στον Βόλο. Ιάσωνος, Hors και Sanitarium, ένα ολόκληρο νυφοπάζαρο στηνόταν στην Ιάσoνος. Πιτσιρίκια αμούστακα μπλεγμένα με μεταλάδες, καγκουρες, χαιτάδες. Κατεβαίνω με φίλο στα “ουφάδικα”, μας την πέφτουν δύο μεγαλύτερα αλάνια, κατέβαινε λένε στον φίλο τα λεφτά. Ξεκινά μανούρα, δύο μέτρα εγώ και πάνω στην τρέλα της εφηβείας, μπαίνω στην μάχη με ύφος. Να μην σας τα πολυλογώ, με έκαναν τόπι στο ξύλο. Με έριξαν κάτω και έτρωγα κλωτσιές με την βερμαχτ στο ψαχνό. Κάποια στιγμή βαρέθηκαν να με δέρνουν, σηκώνομαι κι εγώ και κακήν κακώς γύρισα στην μάνα μου δαρμένος και κλαμένος. Τότε πονούσα, τώρα όμως βλέπω πίσω και λέω ότι αυτό ήταν ένα κομμάτι της μη αποστειρωμένης εφηβείας μας. Σχεδόν με νοσταλγία. Και ας με είχαν στην μέση και με έκαναν μαύρο. Μια χτυπούσε ο ένας και μια ο άλλος. Να, είδα στην Βουλή τον Μπογδάνο ανάμεσα σε Παφίλη και Δένδια και αυτά θυμήθηκα. Νίκο Δένδια, όποτε έρθεις Βόλο, πάρε τηλέφωνο» έλεγε ο συμπολίτης γιατρός, κ. Γιώργος Χαρίτος.
