«Ο Μίκης καταπιάστηκε με όλα τα είδη της μουσικής . Τραγούδι, ορατόριο, συμφωνική μουσική, μουσική για τον κινηματογράφο Οι μελωδίες του ακολουθούσαν την ιστορική και κοινωνική πορεία της Ελλάδας τα μεταπολεμικά χρόνια σαν μία διαμαρτυρία για τα κακώς κείμενα, σαν ένα στήριγμα στις ζοφερές περιόδους της νεότερης ιστορίας μας. Ταγμένος στην εθνική αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά και την ομοψυχία, δεν έπαψε ποτέ να είναι ένας βαθύς, πολυσχιδής δημιουργός, κι ένας καλλιτέχνης που επέμενε ως το τέλος να βλέπει τον κόσμο με τον ρομαντισμό και την εμπιστοσύνη μιας αιώνιας, ακατάλυτης νιότης.” Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2021 πέθανε ένα παιδί που δεν ήθελε με τίποτα να μεγαλώσει . Χάθηκε ένας γίγαντας που ακόμη δεν έχουμε καταλάβει το μπόι του . Έφυγε από δίπλα μας ο Μίκης που συνέδεσε την πολιτική πράξη με την υπέρβαση και τον αγώνα» έλεγε ο συμπολίτης, κ. Στέφανος Πουλάκης.
