«Για φανταστείτε λοιπόν τι τεράστιο αυτοδιοικητικό και πολιτικό ενδιαφέρον έχει μια μελλοντική ήττα του Συνδυασμού Μπέος &$partners στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές! Τόσο ενδιαφέρον που ίσως από μόνο του, ως εκλογική επιλογή, θα ήταν αρκετό στον πολίτη αυτής της πόλης να το επιχειρήσει. Χωρίς να έχει να σκεφτεί τίποτα άλλο! Ούτε προτάσεις να σκεφτεί ούτε προγράμματα να δει ούτε σκέψεις να ακούσει ούτε μέλλον να οραματιστεί ούτε παρόν να ζήσει ούτε τίποτα. Που έτσι κι αλλιώς από κανέναν και πολύ περισσότερο από τον Μπέο &$partners δεν παρουσιάστηκε ούτε σε στοιχειώδη μορφή ούτε προεκλογικά μα ούτε και μετεκλογικά. Μα θα αναρωτηθεί κανείς , μα γιατί να κάνει κάτι τέτοιο;
Μα για να ξεκαρδιστεί μέχρις δακρύων με την εικόνα των κενών αυτοδιοικητικά, θεσμικά και πολιτικά “αξιοθρήνητων” “τύπων” που σήμερα εξουσιάζουν (σ)την πόλη αλλά που όταν βρεθούν στην θέση της Αντιπολίτευσης υποθέτω πως κάποιοι δεν θα αντιλαμβάνονται (πολιτικά πάντα , ίσως) ούτε τον χώρο στον οποίο βρίσκονται. Πόσο μάλλον τον ρόλο τους! Και θα παραπέμπει η πολιτική τους εικόνα στην εικόνα εξεχόντων μελών του θεάτρου σκιών, όπως ο Καραγκιόζης, ο Χατζηαβάτης, το Κολλητήρι, ο Κοπρίτης, ο Μυριγκόγκος, ο Σταύρακας, ο Μορφονιός κι ο Βελληγκέκας, ο Σαν να Λιέμε, ο Γιουσούφ Αράπης, ο Νώντας κι ο Πεπόνιας! Όλα εξέχοντα και διασκεδαστικότατα μέλη της ευρύτερης οικογένειας των Καραγκιόζηδων στο Θέατρο.
Κι ίσως έτσι ο πολίτης, μέσα από το ακραίο γέλιο που θα ρίξει, και μετά τα όσα εκ της θεσμικής διαδικασίας, έκφραση ζωής στην πολιτική που σήμερα νοσεί βαρύτατα, ενδεχομένως αποκαλυφθούν, σε πολιτικό, αυτοδιοικητικό, θεσμικό και κυρίως οικονομικό επίπεδο να συγκλονίσει τόσο, που η μούντζα με την οποία κάποιοι θα πρέπει να χαιρετίσουν το πρόσωπό τους να είναι κάτι που θα έλθει ως τεράστια υποχρέωση προς τον τόπο και τους συμπολίτες τους. Υ.Γ. Προς όσους εναντιώνονται στην οικογενειοκρατία και στο βόλεμα μέσω της πολιτικής.
1) Ψάξτε πόσοι και ποιοι, άλλοι μέλη της ίδιας οικογένειας, άλλοι τέως εργαζόμενοι ως περιφερόμενοι από “ομάδα εις ομάδαν”, βγάζουν το ψωμί τους ως “μόνιμα” έμμισθα στελέχη της πόλης εδώ και οκτώ χρόνια.
2) Ψάξτε πόσοι υποψήφιοι του πρώτου Συνδυασμού, πόσα παιδιά ανθρώπων του “καθεστώτος”, έχουν βολευτεί σε θέσεις του Δήμου ή της Αυτοδιοίκησης γενικότερα ( και εσχάτως ακόμα) ενώ κάτι άλλα παιδιά παρόλη την αξία και τα Διπλώματά τους παραμένουν τα απόπαιδα της πόλης, προσδοκώντας “Ανάστασιν λογικής και αξιοκρατίας”.
3) Ψάξτε πόσοι “χαμηλής πτήσης” εργολάβοι, πριν από οκτώ και δέκα χρόνια, έγιναν αίφνης μεγαλοεργολάβοι κάτι σαν οι Εθνικοί εργολάβοι της πόλης και ταυτόχρονα μεγαλοπαράγοντες σε Αθλητικές Ομάδες και Ομαδούλες και ενδεχομένως να καταλάβετε. Σε αντιπαραβολή με κάποιους που χρόνια μοχθούν έντιμα, βάζουν το χέρι στην τσέπη και υπηρετούν χωρίς ουδεμία οικονομική “απολαβή”, ποτέ και από πουθενά. Γιατί και ποτέ δεν την επεδίωξαν. 4) Ψάξτε πόση περιουσία του Δήμου, δική μας περιουσία, όλων μας περιουσία, παραχωρήθηκε έναντι “πινακίου φακής” σε “δικούς ” και “ά-δικους” και ποιες οι σχέσεις αυτών με το παρόν αυτοδιοικητικό και πολιτικό καθεστώς.
ΥΓ2. Κι όταν όλα αυτά τα βρείτε , τότε κοιτάξτε και στον καθρέπτη σας» τονίζει ο κ. Κώστας Γαργάλας.
