«Από την αυτοκρατορική εποχή μέχρι σήμερα, οι σχέσεις Τουρκίας-Δύσης διαμορφώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από συστημικές και παγκόσμιες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσχώρησε στη Συνθήκη του Παρισιού το 1856 μετά τον πόλεμο της Κριμαίας, ενώ η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952 ήταν αποτέλεσμα του Ψυχρού Πολέμου και της σοβιετικής απειλής. Σήμερα, αυτή η τρέχουσα σύγκρουση συντονίστηκε με μία βαθύτερη οικονομική ύφεση της Τουρκίας και, μόλις ένα χρόνο από τις προεδρικές εκλογές, το αμυδρό πολιτικό μέλλον του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξαρτάται από αυτό που τώρα φαίνεται μια ολοένα και πιο απίθανη οικονομική ανάκαμψη. Δεδομένου ότι η χώρα είναι ήδη υπερβολικά εκτεθειμένη οικονομικά στη Ρωσία, είναι απίθανο να ενταχθεί ενεργά στις διεθνείς οικονομικές κυρώσεις – ακόμα και όταν η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία το 2014, η Τουρκία κήρυξε αυτή την κίνηση ως παράνομη αλλά δεν επέβαλε κυρώσεις στη Μόσχα και η Τουρκία παραμένει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Μόσχας στην περιοχή ΜΕΝΑ. Οι Ρώσοι αντιπροσώπευαν το 19 τοις εκατό των τουριστών που επισκέφθηκαν την Τουρκία το 2021 και οι Ουκρανοί περίπου το 8,3 τοις εκατό. Η Ρωσία είναι επίσης ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής ενέργειας για την Τουρκία μετά το Αζερμπαϊτζάν, και η Τουρκία εισάγει ένα τεράστιο 80 τοις εκατό των σιτηρών της από τη Ρωσία και την Ουκρανία.
Η γεωπολιτική εξισορροπητική πράξη της Τουρκίας όταν έχει να κάνει με τη Ρωσία σημαίνει ότι προσπαθεί να είναι υπέρ του Κιέβου χωρίς να είναι απροκάλυπτα κατά της Μόσχας και όπως ήταν αναμενόμενο, η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας και της Ουκρανίας στην Τουρκία δεν είχε αποτέλεσμα, αλλά ήταν μια ώθηση για το διεθνές κύρος της Τουρκίας. Η πλήρης κυριαρχία της Μόσχας στη Μαύρη Θάλασσα είναι δυσοίωνη για την Τουρκία, η οποία είναι επίσης μια δύναμη της Μαύρης Θάλασσας, ενώ η εμπλοκή της Ρωσίας στην Ουκρανία θα περιόριζε τη δύναμή της σε ζώνες συγκρούσεων όπου εμπλέκονται και η Τουρκία και η Ρωσία, ιδίως στη Μέση Ανατολή.
Ως εκ τούτου, η Τουρκία είναι επίσης γεωπολιτικά υπερεκτεθειμένη στη Ρωσία. Η ανταγωνιστική –ενδεχομένως εχθρική– φύση των σχέσεων Άγκυρας-Μόσχας θα γίνει πιο έντονη. Και η εισβολή στην Ουκρανία συνέβη ακριβώς τη στιγμή που οι διεθνείς σχέσεις της ίδιας της Τουρκίας διανύουν μια από τις πιο ταραχώδεις περιόδους, με την Τουρκία να στοχοποιείται από τις ΗΠΑ μέσω του νόμου Countering America’s Adversaries Through Sanctions (CAATSA) για την αγορά ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400» υποστηρίζει ο οικονομολόγος, κ. Θάνος Νιφόρος.
